Бечораи дилам дар сари он зулф ба хам шуд

بیچاره دلم در سر آن زلف به خم شد

Дил кист ки ҷон низ дарин воқеа ҳам шуд

دل کیست که جان نیز درین واقعه هم شد

Ангушт намой ду ҷаҳони гашт ба иззат

انگشت نمای دو جهان گشت به عزت

Ҳар дил ки саросемаи он зулф ба хам шуд

هر دل که سراسیمهٔ آن زلف به خم شد

Чун парда барандохтӣ аз рӯй чу хуршед

چون پرده برانداختی از روی چو خورشید

Ҳар ҷо ки вуҷӯдӣаст аз он рӯй адам шуд

هر جا که وجودی است از آن روی عدم شد

Роҳи ту шигарфаст басар май рӯми он раҳ

راه تو شگرف است بسر می‌روم آن ره

Зонрўӣ ки куфраст дар он раҳ ба қадам шуд

زآنروی که کفر است در آن ره به قدم شد

Ушшоқи ҷаҳони ҷумлаи тамошоӣ ту доранд

عشاق جهان جمله تماشای تو دارند

Олами зи тмошии ту чун хулд Ирам шуд

عالم ز تماشای تو ، چون خلد ارم شد

То машъала рӯй ту дар ҳасани биФзўд

تا مشعلهٔ روی تو در حسن بیفزود

Хубони ҷаҳонро зи хаҷали машъала кам шуд

خوبان جهان را ز خجل مشعله کم شد

То рӯй чу хуршеди ту аз парда илм зад

تا روی چو خورشید تو از پرده علم زد

Хуршеди зи парда ба дар афтод ва илм шуд

خورشید ز پرده به‌در افتاد و علم شد

То лавҳ чу сими ту хаттӣ сабз баровард

تا لوح چو سیم تو خطی سبز برآورد

Ҷони пеши хати сабзи ту бар сар чу қалам шуд

جان پیش خط سبز تو بر سر چو قلم شد

Чун оҳи ҷигарсӯзи зи аттори баромад

چون آه جگرسوز ز عطار برآمد

Бо машки хати ту ҷигари сӯхта зм шуд

با مشک خط تو جگر سوخته ضم شد