Чун ишқи ту доъӣ адам шуд

چون عشق تو داعی عدم شد

Натавон ба вуҷӯд муттаҳам шуд

نتوان به وجود متهم شد

Ҷое ки вуҷӯди айн ширк аст

جایی که وجود عین شرک است

Онҷо натавон магар адам шуд

آنجا نتوان مگر عدم شد

Ҷоно май ишқи ту дилӣ хӯрд

جانا می عشق تو دلی خورد

Кӯи маҳви вуҷӯди ҷом ҷам шуд

کو محو وجود جام‌جم شد

Дар партави нестии ишқат

در پرتو نیستی عشقت

Беш аз ҳама буд ва кам з кам шуд

بیش از همه بود و کم ز کم شد

Бар лавҳ фитод заррае ишқ

بر لوح فتاد ذره‌ای عشق

Лавҳ аз сар бехудӣ қалам шуд

لوح از سر بی‌خودی قلم شد

Ишқи ту дилам дар оташи афканд

عشق تو دلم در آتش افکند

То гирди ҳамаи ҷаҳон илм шуд

تا گرد همه جهان علم شد

Дил дар сари зулфи ту қадам зад

دل در سر زلف تو قدم زد

Емонаш нисори он қадам шуд

ایمانش نثار آن قدم شد

Дил дар раҳ ту надошт ҷузи дард

دل در ره تو نداشت جز درد

Бо дарди дилами дареғ зм шуд

با درد دلم دریغ ضم شد

Розӣ ки дилам наҳуфта ме дошт

رازی که دلم نهفته می‌داشت

Бар чеҳраи ман ба хӯн рақам шуд

بر چهرهٔ من به خون رقم شد

То ту бнўохтӣ чу чангам

تا تو بنواختی چو چنگم

Раг бар тани ман чу зер ва Бам шуд

رگ بر تن من چو زیر و بم شد

Аттор ба нақди ним ҷон дошт

عطار به نقد نیم جان داشت

Ваон низ ба меҳнати ту ҳам шуд

وان نیز به محنت تو هم شد

Хониш
ғзл шморҳ 254 — ъндлӣб