Ҳар замонами ишқи моҳӣ дар кашокаш ме кашад

هر زمانم عشق ماهی در کشاکش می‌کشد

Оташи савдоӣ ӯ ҷонам дар оташ ме кашад

آتش سودای او جانم در آتش می‌کشد

То дили мискини ман дар оташ ҳасанаш фитод

تا دل مسکین من در آتش حسنش فتاد

Гоҳ май сӯзад чу авду гуҳи дамӣ хуш ме кашад

گاه می‌سوزد چو عود و گه دمی خوش می‌کشد

Шаҳнаи савдоӣ ӯ шӯридагони ишқ ро

شحنهٔ سودای او شوریدگان عشق را

Ҳар нафас чун хӯнёни андар кашокаш ме кашад

هر نفس چون خونیان اندر کشاکش می‌کشد

Ишқро бо ҳафт чарх ва шаш ҷиҳат ором нест

عشق را با هفت چرخ و شش جهت آرام نیست

Лоҷарам на бори ҳафту неи ғам шаш ме кашад

لاجرم نه بار هفت و نی غم شش می‌کشد

Ҷамъ бояд буд бар роҳӣ чу мӯрони рӯзу шаб

جمع باید بود بر راهی چو موران روز و شب

Ҳар киро дили сӯии он зулф мушавваш ме кашад

هر که را دل سوی آن زلف مشوش می‌کشد

Хотири аттор аз нури маъонӣ дар сухан

خاطر عطار از نور معانی در سخن

Офтоби тир бар чарх мунаққаш ме кашад

آفتاب تیر بر چرخ منقش می‌کشد