Корам аз ишқи ту ба ҷон омад

کارم از عشق تو به جان آمد

Дилам аз дард дар фиғон омад

دلم از درد در فغان آمد

То май ишқ ту чашид дилам

تا می عشق تو چشید دلم

Аз баду нек бар карон омад

از بد و نیک بر کران آمد

Аз сари ному нанг ва рӯйу риё

از سر نام و ننگ و روی و ریا

Бо сари дард ҷовдон омад

با سر درد جاودان آمد

Солҳо дар раҳат қадамҳо зад

سالها در رهت قدمها زد

Умрҳо бар пят давон омад

عمرها بر پیت دوان آمد

Шаб нахуфт ва ба рӯзи норомид

شب نخفت و به روز نارامید

То з ҳастӣ худ ба ҷон омад

تا ز هستی خود به جان آمد

Вази ту касро дамии дарин водӣ

وز تو کس را دمی درین وادی

Бехабар буд ва бенишон омад

بی خبر بود و بی نشان آمد

Чун зи мақсӯд худ надидам буи

چون ز مقصود خود ندیدم بوی

Суди умрами ҳама зиён омад

سود عمرم همه زیان آمد

Дили ҳайвон чу мард кор набӯд

دل حیوان چو مرد کار نبود

Чун занони пеш дигарон омад

چون زنان پیش دیگران آمد

Дайни ҳафтод сола дод ба бод

دین هفتاد ساله داد به باد

Марди майхона ва Муғон омад

مرد میخانه و مغان آمد

Кам зан ва ҳамнишин риндон шуд

کم زن و همنشین رندان شد

Саги мардон кордон омад

سگ مردان کاردان آمد

Бо хроботёни дардии каш

با خراباتیان دردی کش

Хирқа биниҳод ва дар миён омад

خرقه بنهاد و در میان آمد

Чун ба имон наомадӣ дар даст

چون به ایمان نیامدی در دست

Кофариро ба имтиҳон омад

کافری را به امتحان آمد

Тарк дайн гуфт то магар бе дайн

ترک دین گفت تا مگر بی دین

Бўк дар хӯрд ту тавон омад

بوک در خورد تو توان آمد

Дили аттор чун забони дарбаст

دل عطار چون زبان دربست

Аз баду нек дар карон омад

از بد و نیک در کران آمد