Раҳи ушшоқ бе мо ва ман омад

ره عشاق بی ما و من آمد

Варои олами ҷон ва тан омад

ورای عالم جان و تن آمد

Дарин раҳ чун рӯй каж чун рӯй рост

درین ره چون روی کژ چون روی راست

Ки ӣнҷои ғайри раҳи байн раҳзан омад

که اینجا غیر ره بین رهزن آمد

Раҳеи пеш ман омад бе ниҳоят

رهی پیش من آمد بی نهایت

Ки беш аз вусъ ҳар мард ва зан омад

که بیش از وسع هر مرد و زن آمد

Ҳзорни қарни гомӣ метавон рафт

هزاران قرن ، گامی می‌توان رفت

Чаҳ роҳаст ин ки дар пеш ман омад

چه راه است این که در پیش من آمد

Шавад ӣнҷо кам аз Тифли ду рӯза

شود اینجا کم از طفل دو روزه

Агар сад рустам дар ҷавшан омад

اگر صد رستم در جوشن آمد

Дарин раҳи арш ҳар рӯзӣ ба сад бор

درین ره عرش هر روزی به صد بار

зи ҳайбат бо сари як сӯзан омад

ز هیبت با سر یک سوزن آمد

Дарин раҳ ҳаст мурғони космоншон

درین ره هست مرغان کاسمانشان

Даруни ҳавсилаи як арзан омад

درون حوصله یک ارزن آمد

Раҳеаст ойӣнаи ворони кас ки дар рафт

رهی  آیینه وار ،  آن کس که در رفت

Ҳам ӯ дар дидаи худ равшан омад

هم او در دیدهٔ خود روشن آمد

Касе кӯи андарин раҳи дона Эй ёфт

کسی کو اندرین ره دانه‌ای یافت

Сипеҳрии хӯшаи чин хирман омад

سپهری خوشه‌چین خرمن آمد

Ниҳон бояд ки дории сари ин роҳ

نهان باید که داری سر این راه

Ки хасмат бо ту дар пероҳан омад

که خصمت با تو در پیراهن آمد

Касеро гар шавад гӯйӣ беонаш

کسی را گر شود گویی بیانش

Азин сари бохабартар доман омад

ازین سر باخبر تر دامن آمد

Касе мардаст кини сар чун бидонаст

کسی مرد است کین سر چون بدانست

На мастӣ кард вена обистан омад

نه مستی کرد ونه آبستن آمد

Алоҷи ту дарин раҳ то туе ту

علاج تو درین ره تا تویی تو

Чу шамъат сӯхтан ё мурдан омад

چو شمعت سوختن یا مردن آمد

Бимир аз хеш то зиндаи Бамоне

بمیر از خویش تا زنده بمانی

Ки бе шаки гирди рон бо гардан омад

که بی شک گرد ران با گردن آمد

Дили аттори сар дӯстӣ ёфт

دل عطار سر دوستی یافت

Вале вақте ки худро душман омад

ولی وقتی که خود را دشمن آمد

Хониш
ғзл шморҳ 275 — ъндлӣб