Лаъли ту ба ҷон физойӣ омад

لعل تو به جان فزایی آمد

Чашми ту ба дилрабое омад

چشم تو به دلربایی آمد

Чун сад гиреҳам фитод дар кор

چون صد گرهم فتاد در کار

Зулфат ба гиреҳ гушойӣ омад

زلفت به گره‌گشایی آمد

Бо зангии холи ту ки бар моҳ

با زنگی خال تو که بر ماه

Дар ҷилва худнамое омад

در جلوهٔ خودنمایی آمد

Дар дидаи офтоби равшан

در دیدهٔ آفتاب روشن

Чун нуқта равшаноӣ омад

چون نقطهٔ روشنایی آمد

Бо чашми ту май ббохтми ҷон

با چشم تو می‌بباختم جان

Чун чашми ту дрдғоиӣ омад

چون چشم تو دردغایی آمد

Бигурехт дилами зи чашми ту зуд

بگریخت دلم ز چشم تو زود

Воўораҳи з бевафое омад

وآواره ز بی وفایی آمد

Дар ҳалқаи зулфати он дам афтод

در حلقهٔ زلفت آن دم افتاد

Каз чашми тўош раҳоӣ омад

کز چشم تواش رهایی آمد

Ҳаргоҳ ки бигузарӣ ба бозор

هرگاه که بگذری به بازار

Гӯйанд ба ҷон физойӣ омад

گویند به جان فزایی آمد

Яктоеи моҳ шқ шуд аз рашк

یکتایی ماه شق شد از رشک

То сарви ту дар дутоӣ омад

تا سرو تو در دوتایی آمد

Биншин ва дигар Марв агарчӣ

بنشین و دگر مرو اگرچه

Дар кори ту сад равое омад

در کار تو صد روایی آمد

Доне набӯд савоби ислом

دانی نبود صواب اسلام

Онҷо ки бут хтоиӣ омад

آنجا که بت ختایی آمد

Барадии диламу бҳли бкрдм

بردی دلم و بحل بکردم

Вошкми ҳама дар гўоиӣ омад

واشکم همه در گوایی آمد

Дар кори ман ҷудои фитода

در کار من جدا فتاده

Чандини халал аз ҷудоӣ омад

چندین خلل از جدایی آمد

Бегона мабош зонка аттор

بیگانه مباش زانکه عطار

Пеши ту ба ошноӣ омад

پیش تو به آشنایی آمد