Сармаст ба бӯстони баромад

سرمست به بوستان برآمد

Аз сарву зи гули фиғони баромад

از سرو و ز گل فغان برآمد

Бо ҳасани назора Рахш кард

با حسن نظارهٔ رخش کرد

Ҳар гул ки зи бӯстони баромад

هر گل که ز بوستان برآمد

Наргис чу бидид чашми масташ

نرگس چو بدید چشم مستش

Махмури зи гулистони баромад

مخمور ز گلستان برآمد

Чун лолаи фурӯғ рӯй ӯ ёфт

چون لاله فروغ روی او یافت

Длсўхтаҳ шуд зи ҷони баромад

دلسوخته شد ز جان برآمد

Сӯсан чу зи бандагӣ ӯ гуфт

سوسن چو ز بندگی او گفت

Озода ва даҳ забони баромад

آزاده و ده زبان برآمد

Бигузашт ба корвон чу Юсуф

بگذشت به کاروان چو یوسف

Фарёди зи корвони баромад

فریاد ز کاروان برآمد

Аз ширинӣ ханда ӯст

از شیرینی خندهٔ اوست

Ҳар шӯр ки аз ҷаҳони баромад

هر شور که از جهان برآمد

Вази сари тезӣ ғамза ӯст

وز سر تیزی غمزهٔ اوست

Ҳар тир ки аз камони баромад

هر تیر که از کمان برآمد

Кардам шукрии талаби зи тангаш

کردم شکری طلب ز تنگش

Аз шарми Рахши чунон баромад

از شرم رخش چنان برآمد

Каз рӯй чу гулистонаши гӯйӣ

کز روی چو گلستانش گویی

Сад дастаи арғавони баромад

صد دستهٔ ارغوان برآمد

Хуршеди рухи ситораи резиш

خورشید رخ ستاره ریزش

Аз конгресси аёни баромад

از کنگرهٔ عیان برآمد

Аз як як зарраи ду олам

از یک یک ذرهٔ دو عالم

Моҳии ма аз осмони баромад

ماهی مه از آسمان برآمد

Дар худ нагиристам бидон нур

در خود نگریستم بدان نور

Нақшем ба имтиҳони баромад

نقشیم به امتحان برآمد

Як мӯии ҳиҷоб дар миён буд

یک موی حجاب در میان بود

Чун мӯии танам аз он баромад

چون موی تنم از آن برآمد

Дар ҳуққа макун маро ки корам

در حقه مکن مرا که کارم

Зон ҳуққаи дирафшони баромад

زان حقهٔ درفشان برآمد

Аз ҳар ду ҷаҳон канора кардам

از هر دو جهان کناره کردم

Андӯҳи ту аз миёни баромад

اندوه تو از میان برآمد

Ҳар мурғ ки кард васфати оғоз

هر مرغ که کرد وصفت آغاز

Овораи зи ошёни баромад

آواره ز آشیان برآمد

Зеро ки ба васфат аз ду олам

زیرا که به وصفت از دو عالم

Овоза бе нишони баромад

آوازهٔ بی نشان برآمد

Дар васф ту шуд Фариди хира

در وصف تو شد فرید خیره

Вази дониш ва аз баёни баромад

وز دانش و از بیان برآمد