Рӯй ту коФтобро монад

روی تو کافتاب را ماند

Осмонро ба сар бигардонад

آسمان را به سر بگرداند

Мураккаби ишқи ту чу бргзрд

مرکب عشق تو چو برگذرد

Хок дар чашм ақл ифшоанд

خاک در چشم عقل افشاند

Ҳар ки акси лаб ту ме бинад

هر که عکس لب تو می‌بیند

Даҳанаши паҳн боз ме монад

دهنش پهن باز می‌ماند

Зулфи шбрнг ва рӯй гулгунат

زلف شبرنگ و روی گلگونت

намекунад ҳар ҷафо ки битавонад

می‌کند هر جفا که بتواند

Гоҳи шаби ранги зулфат он тозад

گاه شب‌رنگ زلفت آن تازد

Гоҳи гулгуни ишқат ин ронад

گاه گلگون عشقت این راند

Ишқат оташ фиканд дар ҷонам

عشقت آتش فکند در جانم

Ин чунин оташӣ ки бинишонад

این چنین آتشی که بنشاند

Хати хунин ки менивисам ман

خط خونین که می‌نویسم من

Бар рух чун зарам ки бархонад

بر رخ چون زرم که برخواند

Пой то сар чу абр ашк шавад

پای تا سر چو ابر اشک شود

Аз ғамам ҳар ки ҳол ман донад

از غمم هر که حال من داند

АўФтодми зи пои дастами гир

اوفتادم ز پای دستم گیر

Охири афтодаро ки ранҷоанд

آخر افتاده را که رنجاند

Дилам аз зулфи печ бар печат

دلم از زلف پیچ بر پیچت

Як сари мӯӣ сар напечанд

یک سر موی سر نپیچاند

Гар дилами бстдӣ ва дам додӣ

گر دلم بستدی و دم دادی

Оҳи ман аз ту дод бастанд

آه من از تو داد بستاند

Ҳар ки дармонда ту шуд нараҳад

هر که درماندهٔ تو شد نرهد

Ҳамчуи аттор бо ту дармонд

همچو عطار با تو درماند