Ҳар ки азми ишқ рӯйиш ме кунад

هر که عزم عشق رویش می‌کند

Ишқи рӯйиши ҳамчу мӯяш ме кунад

عشق رویش همچو مویش می‌کند

Ҳар ки надиҳади ин ҷаҳонро се талоқ

هر که ندهد این جهان را سه طلاق

Ҳамчуи дузди чор сӯяш ме кунад

همچو دزد چار سویش می‌کند

ӯ наёяд дар талаб аммо зи шавқ

او نیاید در طلب اما ز شوق

Дил ба сад ҷон ҷустуҷӯяш ме кунад

دل به صد جان جستجویش می‌کند

ӯ нагардад нарм аз ашкам валек

او نگردد نرم از اشکم ولیک

Ашки доими шаст ва шӯяш ме кунад

اشک دایم شست و شویش می‌کند

Ҳар ки аз чавгони зулфаш буи ёфт

هر که از چوگان زلفش بوی یافت

Бесар ва бен ҳамчу гӯйиш ме кунад

بی سر و بن همچو گویش می‌کند

Ҳар ки дар ишқаш чу тир рост шуд

هر که در عشقش چو تیر راست شد

Чун камони зиҳ дар гулӯяш ме кунад

چون کمان زه در گلویش می‌کند

Сурх рӯй ӯ бибояд шуд ба қатъ

سرخ‌روی او بباید شد به قطع

Ҳар киро ишқ орзӯяш ме кунад

هر که را عشق آرزویش می‌کند

Сахти дили оҳан на бар оташи нигар

سخت‌دل آهن نه بر آتش نگر

То чигуна сурх рӯйиш ме кунад

تا چگونه سرخ رویش می‌کند

Аз дараш атторро бӯе расед

از درش عطار را بویی رسید

Оҳ аз онҷои машк бӯяш ме кунад

آه از آنجا مشک بویش می‌کند

Хониш
ғзл шморҳ 307 — ъндлӣб