Ишқи туами доғ чунон ме кунад

عشق توام داغ چنان می‌کند

Котш сӯзанда фиғон ме кунад

کآتش سوزنده فغان می‌کند

Бар дили ман чун дил оташ бсухт

بر دل من چون دل آتش بسوخت

Бар сари ман ашк фишон ме кунад

بر سر من اشک‌فشان می‌کند

Дрнгри охир ки зи сӯзи дилам

درنگر آخر که ز سوز دلم

Чун дили оташ хафақон ме кунад

چون دل آتش خفقان می‌کند

Ишқи ту бераҳмтар аз оташ аст

عشق تو بی‌رحم‌تر از آتش است

Котшм аз ишқ змон ме кунад

کآتشم از عشق ضمان می‌کند

Оташ сӯзанда ба ҷуз тан насӯхт

آتش سوزنده به جز تن نسوخت

Ишқи ту оҳанг ба ҷон ме кунад

عشق تو آهنگ به جان می‌کند

Ҳар ки зи зулф ту кашад сар чу мӯӣ

هر که ز زلف تو کشد سر چو موی

Зулфи тўоши мӯӣ кашон ме кунад

زلف تواش موی کشان می‌کند

Ончӣ ки ҷустанди ҳамаи аҳли дил

آنچه که جستند همه اهل دل

Мардуми чашми ту аён ме кунад

مردم چشم تو عیان می‌کند

Вончаҳ ки сад сол кунад рустамӣ

وآنچه که صد سال کند رستمی

Зулфи ту дар ним замон ме кунад

زلف تو در نیم زمان می‌کند

Чун назанад чашми хушати тири чарх

چون نزند چشم خوشت تیر چرخ

Кобрўии ту чарх камон ме кунад

کابروی تو چرخ کمان می‌کند

Гар ҳамаи хуршеди сабки рӯ буд

گر همه خورشید سبک‌رو بود

Пеши рахти соя гарон мекунад

پیش رخت سایه گران میکند

Ҳар ки кунад васфи даҳонат ки нест

هر که کند وصف دهانت که نیست

Ҳаст яқини кон ба гумон ме кунад

هست یقین کان به گمان می‌کند

Хати ту чун меҳри набувват ба насх

خط تو چون مهر نبوت به نسخ

Хатми ҳамаи ҳасан ҷаҳон ме кунад

ختم همه حسن جهان می‌کند

Чун зи паии Хизри ҳама сабз раст

چون ز پی خضر همه سبز رست

Хати ту зон қасд нишон ме кунад

خط تو زان قصد نشان می‌کند

Чашма Хизраст даҳонат ба ҳукм

چشمهٔ خضر است دهانت به حکم

Хати ту сарсабзӣ аз он ме кунад

خط تو سرسبزی از آن می‌کند

Пистаи вони Фстқии мағз ӯ

پسته وآن فستقی مغز او

Даъвии он хат ва даҳон ме кунад

دعوی آن خط و دهان می‌کند

Бе хабарии даии хат ту дид ва гуфт

بی خبری دی خط تو دید و گفت

Барги гул аз сабза ниҳон ме кунад

برگ گل از سبزه نهان می‌کند

наменашносад ки даҳонаш зи хат

می‌نشناسد که دهانش ز خط

Ғолия дар ғолия дон ме кунад

غالیه در غالیه‌دان می‌کند

Чун даҳанаши сқбаҳ сӯзан фитод

چون دهنش ثقبهٔ سوزن فتاد

Риштаи он сқбаҳ миён ме кунад

رشتهٔ آن ثقبه میان می‌کند

Даии зи даҳонаш шукрии хостам

دی ز دهانش شکری خواستم

Гуфт ки нармам ба забон ме кунад

گفت که نرمم به زبان می‌کند

Суд надорад шукрӣ бе ҷигар

سود ندارد شکری بی جگر

Май надиҳад зонка зиён ме кунад

می‌ندهد زانکه زیان می‌کند

Каз нафаси сардату борони ашк

کز نفس سردت و باران اشک

Лолаи ман барг хазон ме кунад

لالهٔ من برگ خزان می‌کند

Шафқат ӯ байн ки рухам дар сиришк

شفقت او بین که رخم در سرشک

Чун рухи худ лола ситон ме кунад

چون رخ خود لاله‌ستان می‌کند

Шева ӯ менабад андари Фарид

شیوه او می‌نبد اندر فرید

Гарчи зи сад шева барон ме кунад

گرچه ز صد شیوه برآن می‌کند