Зулфи шбрнгш шабихун ме кунад
زلف شبرنگش شبیخون میکند
Вази сар ҳар мӯии сад хӯн ме кунад
وز سر هر موی صد خون میکند
Нест дар коФрстони мӯеи раво
نیست در کافرستان مویی روا
Ончӣ ӯ зон мӯӣ шбгўн ме кунад
آنچه او زان موی شبگون میکند
Зулф ӯ коФтодаҳи байнам бар замин
زلف او کافتاده بینم بر زمین
Сайд дар саҳроӣ гардун ме кунад
صید در صحرای گردون میکند
Зулф ӯ чун аз дарозӣ бар замин аст
زلف او چون از درازی بر زمین است
Тохтан бар осмон чун ме кунад
تاختن بر آسمان چون میکند
Зулф ӯ Лайлӣасту халқӣ аз наҳор
زلف او لیلی است و خلقی از نهار
Аз сари занҷир маҷнӯн ме кунад
از سر زنجیر مجنون میکند
Ончии рустамро сазад бар пушти Рахш
آنچه رستم را سزد بر پشت رخش
Зулф ӯ бар рӯй гулгун ме кунад
زلف او بر روی گلگون میکند
Ин чаҳ бошад кард ва хоҳад кард низ
این چه باشد کرد و خواهد کرد نیز
То напиндорӣ ки акнӯн ме кунад
تا نپنداری که اکنون میکند
Рӯй ӯ коФоқ яксар акс ӯст
روی او کافاق یکسر عکس اوست
Ҳар замонии равнақ афзӯн ме кунад
هر زمانی رونق افزون میکند
Гар кунад як ҷилваи хуршеди Рахш
گر کند یک جلوه خورشید رخش
Аршро бо хок ҳомӯн ме кунад
عرش را با خاک هامون میکند
Заррае акси Рахши даъвии ҳасан
ذرهای عکس رخش دعوی حسن
Аз сари хуршед берун ме кунад
از سر خورشید بیرون میکند
Аз сари як мижаи чашми соҳираш
از سر یک مژه چشم ساحرش
Чархро дар сина афсун ме кунад
چرخ را در سینه افسون میکند
Ёрб абрӯии кажаш бар ҷони ман
یارب ابروی کژش بر جان من
Рост андозӣ чаҳ мавзун ме кунад
راست اندازی چه موزون میکند
Ақли кул дар ҳасан ӯ мадҳуш шуд
عقل کل در حسن او مدهوش شد
Каз лабаш дар бода афюн ме кунад
کز لبش در باده افیون میکند
Гар сухан гуяд чу Мӯсо ҳар ки ҳаст
گر سخن گوید چو موسی هر که هست
Доимаш аз шавқ ҳорӯн ме кунад
دایمش از شوق هارون میکند
Вари бихандади ҷумлаи заррот ро
ور بخندد جملهٔ ذرات را
Бо зулоли Хизр маъҷун ме кунад
با زلال خضر معجون میکند
Гар бигӯям қатраҳои ашки ман
گر بگویم قطرههای اشک من
Ханда ӯ дар макнун ме кунад
خندهٔ او در مکنون میکند
Ҳар замон зеботараст ӯ то Фарид
هر زمان زیباتر است او تا فرید
Васф ӯ ҳар дам дигаргун ме кунад
وصف او هر دم دگرگون میکند