Чу тоб дар сари он зулф длстон фиканд

چو تاب در سر آن زلف دلستان فکند

Ҳазор фитнау ошӯб дар ҷаҳон фиканд

هزار فتنه و آشوب در جهان فکند

Чу шӯри пистаи ту талхе кунад ба шукр

چو شور پستهٔ تو تلخیی کند به شکر

Ҳазор шӯру шағаб дар шкрстон фиканд

هزار شور و شغب در شکرستان فکند

Чу халқро ба сари остин ба худ хонд

چو خلق را به سر آستین به خود خواند

Ба ғамзаи шани бикашади хӯн бростон фиканд

به غمزه‌شان بکشد خون برآستان فکند

Чун ҷашни сохт батонро чу хотамӣ шуд моҳ

چون جشن ساخت بتان را چو خاتمی شد ماه

Ки бӯ ки хотами ма низ дар миён фиканд

که بو که خاتم مه نیز در میان فکند

Ба пеши халқи марои даии бузад ба захми забон

به پیش خلق مرا دی بزد به زخم زبان

Ки то ба танзи марои халқ дар забон фиканд

که تا به طنز مرا خلق در زبان فکند

Бетаи зи зулфи ту зон хираи гашт рӯй замин

بتا ز زلف تو زان خیره گشت روی زمین

Ки соя бар сари хуршед осмон фиканд

که سایه بر سر خورشید آسمان فکند

Агар шабӣ барам ое ба ҷони ту ки дилам

اگر شبی برم آیی به جان تو که دلم

Бар оташи ту ба ҷои сапанд ҷон фиканд

بر آتش تو به جای سپند جان فکند

Дилами ббрдӣу аттор агар з пас ояд

دلم ببردی و عطار اگر ز پس آید

Чунон буд ки пас тир дар , камон фиканд

چنان بود که پس تیر در، کمان فکند