Дили назар бар рӯй он шамъи ҷаҳон май афканд

دل نظر بر روی آن شمع جهان می‌افکند

Тан ба ҷои хирқа чун парвонаи ҷон май афканд

تن به جای خرقه چون پروانه جان می‌افکند

Гар буд ғавғои ишқаш бар канори олимӣ

گر بود غوغای عشقش بر کنار عالمی

Дили зи шавқаши хештанро дар миён май афканд

دل ز شوقش خویشتن را در میان می‌افکند

Зулф ӯ сад тавбаро дар як нафас май бишиканад

زلف او صد توبه را در یک نفس می‌بشکند

Чашм ӯ сад сайдро дар як замон май афканд

چشم او صد صید را در یک زمان می‌افکند

Турраи мишкӣнаши тобӣ дар фалак ме оварад

طرهٔ مشکینش تابی در فلک می‌آورد

Пистаи ширинаши шурӣ дар ҷаҳон май афканд

پستهٔ شیرینش شوری در جهان می‌افکند

Сабзи пӯшони фалаки моҳи заминаш хонда анд

سبز پوشان فلک ماه زمینش خوانده‌اند

Зонка рӯйиши ғулғулӣ дар осмон май афканд

زانکه رویش غلغلی در آسمان می‌افکند

То абади комаши з ширинӣ нагардад талху тез

تا ابد کامش ز شیرینی نگردد تلخ و تیز

Ҳар ки номи он шукри лаб бар забон май афканд

هر که نام آن شکر لب بر زبان می‌افکند

Таркам он дорад сари он чун надорад чун кунам

ترکم آن دارد سر آن چون ندارد چون کنم

Ҳиндӯии худро чунин дар по аз он май афканд

هندوی خود را چنین در پا از آن می‌افکند

Ҳамчуи дафи ҳалқа ба гӯш ӯ шудам бо ин ҳама

همچو دف حلقه به گوش او شدم با این همه

Бар танам чун чанг ҳар раг дар фиғон май афканд

بر تنم چون چنگ هر رگ در فغان می‌افکند

Гоҳ-гоҳе гуядам ҳастам яқини ман зон ту

گاهگاهی گویدم هستم یقین من زان تو

Лоҷарами атторро андари гумон май афканд

لاجرم عطار را اندر گمان می‌افکند