Онҳо ки дар ҳақиқати асрор май раванд

آنها که در حقیقت اسرار می‌روند

Саргаштаи ҳамчуи нуқтаи паргор май раванд

سرگشته همچو نقطهٔ پرگار می‌روند

Ҳам дар канори арш сарафроз ме шаванд

هم در کنار عرش سرافراز می‌شوند

Ҳам дар миёни баҳри нигунсор май раванд

هم در میان بحر نگونسار می‌روند

Ҳам дар сулӯки гом ба тадриҷ ме ниҳанд

هم در سلوک گام به تدریج می‌نهند

Ҳам дар тариқи ишқ ба ҳанҷор май раванд

هم در طریق عشق به هنجار می‌روند

Роҳӣ ки офтоб ба сад қарн он бирафт

راهی که آفتاب به صد قرن آن برفت

Эшон ба ҳукми вақт ба якбор май раванд

ایشان به حکم وقت به یکبار می‌روند

Гар мерасанд сахт сазовор ме расанд

گر می‌رسند سخت سزاوار می‌رسند

Вар май раванди сахти сазовор май раванд

ور می‌روند سخت سزاوار می‌روند

Дар ҷӯш ва дар хурӯш аз онанд рӯзу шаб

در جوش و در خروش از آنند روز و شب

Каз тангнои пардаи пиндор май раванд

کز تنگنای پردهٔ پندار می‌روند

Аз зери пардаи фориғ ва озод ме шаванд

از زیر پرده فارغ و آزاد می‌شوند

Гарчи ба пардаи бози гирифтор май раванд

گرچه به پرده باز گرفتار می‌روند

Ҳарчанд мутлақанд зи кунин ва оламин

هرچند مطلقند ز کونین و عالمین

Дар мутлақии гирифтаи асрор май раванд

در مطلقی گرفتهٔ اسرار می‌روند

Бори гарони одату расм аўФкндаҳ анд

بار گران عادت و رسم اوفکنده‌اند

Возоди ҳамчуи сарви сбкбор май раванд

وآزاد همچو سرو سبکبار می‌روند

Чун нест муҳаррамӣ ки бигӯянд сари хеш

چون نیست محرمی که بگویند سر خویش

Сар дар дарун кашида чу тӯмор май раванд

سر در درون کشیده چو طومار می‌روند

Чун сайр бениҳоят ва чун умр андак аст

چون سیر بی نهایت و چون عمر اندک است

Дар андакӣ ҳар оина бисёр май раванд

در اندکی هر آینه بسیار می‌روند

То рӯй ки буд ки ба бенанд рӯй дӯст

تا روی که بود که به بینند روی دوست

Рӯй пари ашк ва рӯй ба девор май раванд

روی پر اشک و روی به دیوار می‌روند

Бевасф гаштаанд з ҳастӣу нестӣ

بی وصف گشته‌اند ز هستی و نیستی

То лоҷарам на маст ва на ҳушёр май раванд

تا لاجرم نه مست و نه هشیار می‌روند

Аз зот ва аз сифоти чунон бесифат шуданд

از ذات و از صفات چنان بی صفت شدند

Каз худ на гум шуда на падедор май раванд

کز خود نه گم شده نه پدیدار می‌روند

Аз машки ин ҳадиси магари буи барда анд

از مشک این حدیث مگر بوی برده‌اند

Бар буии он ба кулбаи аттор май раванд

بر بوی آن به کلبه عطار می‌روند

Хониш
ғзл шморҳ 316 — ъндлӣб