Дили з ҷон баргир то роҳат диҳанд

دل ز جان برگیر تا راهت دهند

Малики ду олам ба як оҳат диҳанд

ملک دو عالم به یک آهت دهند

Чун ту баргирӣ дил аз ҷони мрдўор

چون تو برگیری دل از جان مردوار

Ончӣ май ҷӯии ҳам онгоҳат диҳанд

آنچه می‌جویی هم آنگاهت دهند

Гар бисӯзӣ то саҳар ҳар шаб чу шамъ

گر بسوزی تا سحر هر شب چو شمع

Тӯҳфа аз нақд саҳаргоҳат диҳанд

تحفه از نقد سحرگاهت دهند

Гар гадои остон ӯ шӯй

گر گدای آستان او شوی

Ҳар замонии малики сад шоҳат диҳанд

هر زمانی ملک صد شاهت دهند

Гар буд огоҳи ҷонатро ҷуз ӯ

گر بود آگاه جانت را جز او

Гӯши моли ҷон ба ногоҳат диҳанд

گوش مال جان به ناگاهت دهند

Лиззати ?дане агар заҳрат шавад

لذت دنیی اگر زهرت شود

Шарбати хосон даргоҳат диҳанд

شربت خاصان درگاهت دهند

То нагардӣ бенишон аз ҳар ду кун

تا نگردی بی نشان از هر دو کون

Кӣ нишони он ҳарам гоҳат диҳанд

کی نشان آن حرم گاهت دهند

Чун ба торикӣ дараст оби ҳаёт

چون به تاریکی در است آب حیات

Ганҷи ваҳдат дар бен чоҳат диҳанд

گنج وحدت در بن چاهت دهند

Чун сипедӣ тафриқааст андари раҳаш

چون سپیدی تفرقه است اندر رهش

Дар сиёҳии роҳ кӯтоҳат диҳанд

در سیاهی راه کوتاهت دهند

Бе саводи фақр торикаст роҳ

بی‌سواد فقر تاریک است راه

Гар ҳазорон рӯй чун моҳат диҳанд

گر هزاران روی چون ماهت دهند

Чун дарун дил шуд аз фақрати сиёҳ

چون درون دل شد از فقرت سیاه

Раҳи буруни зини сабз харгоҳат диҳанд

ره برون زین سبز خرگاهت دهند

Дар саводи аъзам фақраст онк

در سواد اعظم فقر است آنک

Нуқтаи куллӣ ба икроҳат диҳанд

نقطهٔ کلی به اکراهت دهند

эй Фариди ӣнҷо чу кӯҳӣ сабр кун

ای فرید اینجا چو کوهی صبر کن

То азин хирмани яке коҳат диҳанд

تا ازین خرمن یکی کاهت دهند