Қавмӣ ки дар фано ба дил икдгр зӣанд
قومی که در فنا به دل یکدگر زیند
Рӯзии ҳазор бор бимиранд ва бар зӣанд
روزی هزار بار بمیرند و بر زیند
Ҳар лаҳзаи шани зи ҳиҷр ба дардӣ дигар кашанд
هر لحظهشان ز هجر به دردی دگر کشند
То ҳар нафаси зи васл ба ҷонӣ дигар зӣанд
تا هر نفس ز وصل به جانی دگر زیند
Дар роҳ на ба болу пар хештан паранд
در راه نه به بال و پر خویشتن پرند
Дар ишқ на ба ҷону дил мухтасар зӣанд
در عشق نه به جان و دل مختصر زیند
Монанди гӯй дар хами чавгони ҳукм ӯ
مانند گوی در خم چوگان حکم او
Дар хоки роҳи монда ва бепо ва сар зӣанд
در خاک راه مانده و بی پا و سر زیند
Аз зиндагӣ хеш бимиранд ҳамчуи шамъ
از زندگی خویش بمیرند همچو شمع
Пас ҳамчуи шамъи зинда бехоб ва хур зӣанд
پس همچو شمع زندهٔ بی خواب و خور زیند
Авду шукр чигуна бисӯзанд вақти сӯз
عود و شکر چگونه بسوزند وقت سوز
Эшон дарин тариқ чу авд ва шукр зӣанд
ایشان درین طریق چو عود و شکر زیند
Чун зарраи ҳавои сару пои ҷумла гум кунанд
چون ذرهٔ هوا سر و پا جمله گم کنند
Гар дар ҳавоӣ ӯ нафасӣ бехатар зӣанд
گر در هوای او نفسی بی خطر زیند
Фонӣ шаванду боқӣ мутлақ шаванд боз
فانی شوند و باقی مطلق شوند باز
Вонгаҳи азин ду пардаи буруни парда дар зӣанд
وانگه ازین دو پرده برون پردهدر زیند
Чун зиндагии зи мурдагӣ хеш ёфтанд
چون زندگی ز مردگی خویش یافتند
Чун мурда тар шаванд басии зинда тар зӣанд
چون مردهتر شوند بسی زندهتر زیند
Хуршед ваҳдатанд вале дар мақоми фақр
خورشید وحدتند ولی در مقام فقر
Дар пеши заррае ҳамаи дарюза гар зӣанд
در پیش ذرهای همه دریوزهگر زیند
Чун офтоб агарчӣ баланданд дар сифат
چون آفتاب اگرچه بلندند در صفت
Чун сояи фитода аз дар бадар зӣанд
چون سایهٔ فتادهٔ از در بدر زیند
Чун бо хабар шаванд зи як мӯии зулфи дӯст
چون با خبر شوند ز یک موی زلف دوست
Чун мӯӣ аз вуҷӯду адам бехабар зӣанд
چون موی از وجود و عدم بی خبر زیند
Зарроти ҷумлаи шани ҳама чашмасту гӯши ҳам
ذرات جملهشان همه چشم است و گوش هم
Ваишон бар остони адаби кӯр ва кар зӣанд
ویشان بر آستان ادب کور و کر زیند
Аттор чун зи сояи эшон баради ҳаёт
عطار چون ز سایهٔ ایشان برد حیات
Эшон зи лутф бар сар ӯ соя вар зӣанд
ایشان ز لطف بر سر او سایهور زیند