Ҳар ки саргардони ин савдо буд

هر که سرگردان این سودا بود

Аз ду олам то абади якто буд

از دو عالم تا ابد یکتا بود

Ҳар ки нодида дар ӣнҷо дам занад

هر که نادیده در اینجا دم زند

Чу ҳадиси марди нобӣно буд

چو حدیث مرد نابینا بود

Кӣ тавонад буд марди роҳбар

کی تواند بود مرد راهبر

Ҳар ки ӯ ҳамчун занони раъно буд

هر که او همچون زنان رعنا بود

Роҳбар то даргаи ҳақи гоми гом

راهبر تا درگه حق گام گام

Ҳам барраи бино ва ҳам доно буд

هم بره بینا و هم دانا بود

Ҳар ки ӯро дида бино шуд ба кул

هر که او را دیده بینا شد به کل

Дар вуҷӯди хеши нобӣно буд

در وجود خویش نابینا بود

Дида он дорад ки асрори ду кун

دیده آن دارد که اسرار دو کون

Зарраи зарра бар дилаши саҳро буд

ذره ذره بر دلش صحرا بود

Ҷумлаи олам ба дарё андаранд

جملهٔ عالم به دریا اندرند

Фаррухи онкаси кондрўи дарё буд

فرخ آنکس کاندرو دریا بود

То ту дар баҳрӣ надорад кори нур

تا تو در بحری ندارد کار نور

Баҳр дар ту нури кори ӣнҷо буд

بحر در تو نور کار اینجا بود

Қатраи баҳрат агар дар дил фитод

قطرهٔ بحرت اگر در دل فتاد

Қатра набӯд лؤлؤи лоло буд

قطره نبود لؤلؤ لالا بود

Ҳар ки дар дарёсттар доман буд

هر که در دریاست تر دامن بود

Вонкаҳ дарё ӯст ӯ аз мо буд

وانکه دریا اوست او از ما بود

То ту дарбанди худии худро бутӣ

تا تو دربند خودی خود را بتی

Бути парастӣ аз ту кӣ зебо буд

بت‌پرستی از تو کی زیبا بود

То гирифтории ту дар ақли лаҷуҷ

تا گرفتاری تو در عقل لجوج

Аз ту ин савдои ҳамаи савдо буд

از تو این سودا همه سودا بود

Марди раҳ онаст каз лоиъқлӣ

مرد ره آن است کز لایعقلی

Дар сафи мисатони сари ғавғо буд

در صف مستان سر غوغا بود

Гӯии онкас май барад дар роҳи ишқ

گوی آنکس می‌برد در راه عشق

Кӯ чу гӯйӣ бесар ва бепо буд

کو چو گویی بی سر و بی پا بود

Он кас озодӣ гирифт аз мардумон

آن کس آزادی گرفت از مردمان

Кӯи миёни мардумони расво буд

کو میان مردمان رسوا بود

Ҳар ки чун аттор фориғ шуд зи халқ

هر که چون عطار فارغ شد ز خلق

Дайу имрӯзаши ҳамаи фардо буд

دی و امروزش همه فردا بود

Хониш
ғзл шморҳ 319 — ъндлӣб