Шабӣ каз зулфи ту олам чу шаб буд

شبی کز زلف تو عالم چو شب بود

Сари мӯе на толиб на талаб буд

سر مویی نه طالب نه طلب بود

Ҷаҳонӣ буд дар айни адами ғарқ

جهانی بود در عین عدم غرق

На исми ҳузн ва на исми тараб буд

نه اسم حزن و نه اسم طرب بود

Чунон дар ҳеҷ пинҳон буд олам

چنان در هیچ پنهان بود عالم

Ки на зини ном ва на зон як лақаб буд

که نه زین نام و نه زان یک لقب بود

Битофт аз зулфи он рӯй чу хуршед

بتافت از زلف آن روی چو خورشید

Ки гуфт он ҷойгаҳи ҳаргиз ки шаб буд

که گفت آن جایگه هرگز که شب بود

Нгорстони рӯяти ҷилва Эй кард

نگارستان رویت جلوه‌ای کرد

Ҷаҳон гуфтӣ ки доим бар аҷаб буд

جهان گفتی که دایم بر عجب بود

Ҳаме то лаъл серобат намӯдӣ

همی تا لعل سیرابت نمودی

Ҷаҳонии халқи ташнаи хушки лаб буд

جهانی خلق تشنه خشک‌لب بود

Бета то чашм чун наргиси кушодӣ

بتا تا چشم چون نرگس گشادی

Ҳамаи офоқи пари шӯру шағаб буд

همه آفاق پر شور و شغب بود

Ҳаме то ҳалқае дар зулф додӣ

همی تا حلقه‌ای در زلف دادی

Сари мардони комил дар кнб буд

سر مردان کامل در کنب بود

Чу аз ҳад мебишуд густохии халқ

چو از حد می‌بشد گستاخی خلق

Магари аинҷоигаҳи ҷои адаб буд

مگر اینجایگه جای ادب بود

Хаёли нору нури афтода дар роҳ

خیال نار و نور افتاده در راه

Ҳиҷобу кашфи ҷонҳо зини сабаб буд

حجاب و کشف جان‌ها زین سبب بود

Дарин водии дили атторро ҳеҷ

درین وادی دل عطار را هیچ

На номӣ буд ҳаргиз на насаб буд

نه نامی بود هرگز نه نسب بود