Ончии нақди синаи мардон буд

آنچه نقد سینهٔ مردان بود

Зорзўии он фалаки гардон буд

زآرزوی آن فلک گردان بود

Гар аз он як зарра гардад ошкор

گر از آن یک ذره گردد آشکار

Ҳар ду олам то абади пинҳон буд

هر دو عالم تا ابد پنهان بود

Дар гузар аз кун то тоб оварӣ

در گذر از کون تا تاب آوری

Худ киро дар куни тоби он буд

خود که را در کون تاب آن بود

Он фалаки кон дар дарун ошиқ аст

آن فلک کان در درون عاشق است

Офтоби он рухи ҷонон буд

آفتاب آن رخ جانان بود

Гар фурӯастад зи даврони ин фалак

گر فرو استد ز دوران این فلک

Он фалакро то абади даврон буд

آن فلک را تا ابد دوران بود

Нури ин хуршед агар зоил шавад

نور این خورشید اگر زایل شود

Нури он хуршеди ҷовидон буд

نور آن خورشید جاویدان بود

Зуд бинад он фалак ва он офтоб

زود بیند آن فلک و آن آفتاب

Ҳар киро як зарраи нури ҷон буд

هر که را یک ذره نور جان بود

Вонкаҳи нур ҷон надорад зарра Эй

وانکه نور جان ندارد ذره‌ای

То буд дар кори худ ҳайрон буд

تا بود در کار خود حیران بود

Чанд гӯйии кини чунин ва он чунон

چند گویی کین چنین و آن چنان

То чунинӣ умри ту товон буд

تا چنینی عمر تو تاوان بود

Кӣ буд пурвои халқаши зарра Эй

کی بود پروای خلقش ذره‌ای

Ҳар ки ӯ дар кори саргардон буд

هر که او در کار سرگردان بود

Пой дар на роҳро поёни мҷўӣ

پای در نه راه را پایان مجوی

Зонка роҳи ишқ бепоён буд

زانکه راه عشق بی‌پایان بود

Ишқро дардӣ бибояд бе қарор

عشق را دردی بباید بی قرار

Он чунон дардӣ ки бедармон буд

آن چنان دردی که بی درمان بود

Гар занад аттор бе ин сари нафас

گر زند عطار بی این سر نفس

Он нафас бар ҷон ӯ товон буд

آن نفس بر جان او تاوان بود