Ҳар киро бо лаби ту паймон буд

هر که را با لب تو پیمان بود

Аҷал ӯ аз оби ҳайвон буд

اجل او از آب حیوان بود

Ҳар ки рӯй чу офтоб ту дид

هر که روی چو آفتاب تو دید

Ҳамчуи ман то ки буд ҳайрон буд

همچو من تا که بود حیران بود

Дар никуии писанда ҷое

در نکویی پسندهٔ جایی

Ки накӯтар аз он бнтўон буд

که نکوتر از آن بنتوان بود

Чун бидидам лаби ҷигари рангат

چون بدیدم لب جگر رنگت

Намакӣ дошту шкроФшон буд

نمکی داشت و شکرافشان بود

Як шукр орзӯам кард алҳақ

یک شکر آرزوم کرد الحق

Лек бимами зи тири мижгон буд

لیک بیمم ز تیر مژگان بود

Берахт бар рухам навишт ба хӯн

بی رخت بر رخم نوشت به خون

Дида ҳар рози дил ки пинҳон буд

دیده هر راز دل که پنهان بود

Хостам то нафаси занам бе ту

خواستم تا نفس زنم بی تو

Наздам зонка он нафаси ҷон буд

نزدم زانکه آن نفس جان بود

Ҷони мангар буд вагар набӯд

جان من گر بود وگر نبود

Кӣ маро дар ҷаҳони ғами он буд

کی مرا در جهان غم آن بود

Лек ҷон зон сабаби надодами ман

لیک جان زان سبب ندادم من

Ки на дар хӯрд чун ту ҷонон буд

که نه در خورد چون تو جانان بود

Ҷон бидодам чу рӯй ту дидам

جان بدادم چو روی تو دیدم

Зонка ҷон додан ман осон буд

زانکه جان دادن من آسان بود

Ҷони аттор то ки буд аз ту

جان عطار تا که بود از تو

Ҳастӣ ва нестяш яксон буд

هستی و نیستیش یکسان بود