Ҳар киро андешаи дармон буд
هر که را اندیشهٔ درمان بود
Дарди ишқ ту бирав товон буд
درد عشق تو برو تاوان بود
Бар касе дард ту гардад ошкор
بر کسی درد تو گردد آشکار
Кӯи зи чашми хештани пинҳон буд
کو ز چشم خویشتن پنهان بود
Гарчи дорад офтобӣ дар дарун
گرچه دارد آفتابی در درون
Лек ҳамчун зарраи саргардон буд
لیک همچون ذره سرگردان بود
эй дил маҳҷӯб бигузар аз ҳиҷоб
ای دل محجوب بگذر از حجاب
Зонка маҳҷӯбии азоби ҷон буд
زانکه محجوبی عذاب جان بود
Гар ҳазорон сол бошӣ дар азоб
گر هزاران سال باشی در عذاب
наме тавон гуфтан ки баси осон буд
میتوان گفتن که بس آسان بود
Лек гар уфтад ҳиҷобӣ дар раҳат
لیک گر افتد حجابی در رهت
Ин азоби сахти сад чандон буд
این عذاب سخت صد چندان بود
Чанд андешии бимир аз хеши пок
چند اندیشی بمیر از خویش پاک
То намирӣ кӣ туро дармон буд
تا نمیری کی تو را درمان بود
Чун бимиради шамъи барраад аз бало
چون بمیرد شمع برهد از بلا
На дигар сӯзанда на гирён буд
نه دگر سوزنده نه گریان بود
Ҳар дам аз сари гир чу шамъ ва бисӯз
هر دم از سر گیر چو شمع و بسوز
Зонка сӯзи шамъ то поён буд
زانکه سوز شمع تا پایان بود
Чун бисӯзӣ поки пеши чашми ту
چون بسوزی پاک پیش چشم تو
Ҳар ду куну заррае яксон буд
هر دو کون و ذرهای یکسان بود
Аршрогар чашм ҷон ояд падед
عرش را گر چشم جان آید پدید
То абад дар хардалии ҳайрон буд
تا ابد در خردلی حیران بود
Аршу хардалу ончӣ дар ҳар ду ҷаҳон аст
عرش و خردل و آنچه در هر دو جهان است
Зарраи зарраи ҷомаи ҷонон буд
ذره ذره جامهٔ جانان بود
Ту даруни ҷомаи ҷонони мудом
تو درون جامهٔ جانان مدام
То Аёзати доимои султон буд
تا ایازت دایما سلطان بود
Сад ҳазорон чиз донад шуд ба табъ
صد هزاران چیز داند شد به طبع
Он Асои кони лоиқи събон буд
آن عصا کان لایق ثعبان بود
Он Асои кони саҳара фиръавн хӯрд
آن عصا کان سحرهٔ فرعون خورد
Неи Асои Мӯсои умрон буд
نی عصای موسی عمران بود
Ваон нафаси кони мурдагонро зинда кард
وان نفس کان مردگان را زنده کرد
Неи дами исои ҳикмати дон буд
نی دم عیسی حکمتدان بود
Он Асои онҷои ядуллоҳ буду бас
آن عصا آنجا یدالله بود و بس
Ваон нафас бе шаки дами раҳмон буд
وان نفس بی شک دم رحمان بود
Ваон ҳазорон халқ каз Довӯди мард
وان هزاران خلق کز داود مرد
Он на зини алҳон ки зон алҳон буд
آن نه زین الحان که زان الحان بود
Дар бар мардӣ ки ин сари паии барад
در بر مردی که این سر پی برد
Мардии рустами ҳамаи дастон буд
مردی رستم همه دستان بود
Гар надонистӣ ту ин сар тан бизан
گر ندانستی تو این سر تن بزن
То дар он соъат ки вақти он буд
تا در آن ساعت که وقت آن بود
Тани зан эй аттору тани зан дам мазан
تن زن ای عطار و تن زن دم مزن
Зонка ӣнҷои дам задани нуқсон буд
زانکه اینجا دم زدن نقصان بود