Роҳи ишқ ӯ ки эксир балост

راه عشق او که اکسیر بلاست

Маҳв дар маҳву фано андар фаност

محو در محو و فنا اندر فناست

Фонӣ мутлақ шавад аз хештан

فانی مطلق شود از خویشتن

Ҳар дилӣ ки кӯи толиб ин кимиёст

هر دلی ، کو طالب این کیمیاست

Гар бақои хоҳии фанои шӯ каз фано

گر بقا خواهی فنا شو کز فنا

Камтарини чизе ки мезояд бақост

کمترین چیزی که می‌زاید بقاست

Гум шавад дар нуқтаи Фои фано

گم شود در نقطهٔ فای فنا

Ҳар чаҳ дар ҳар ду ҷаҳон шуд аз ту рост

هر چه در هر دو جهان شد از تو راست

Дар чунин дарё ки олами зарра Эй аст

در چنین دریا که عالم ذره‌ای است

Зарра Эй ҳаст омадани ёрои крост

ذره‌ای هست آمدن یارا کراست

Гар азин дарё бигирӣ қатра Эй

گر ازین دریا بگیری قطره‌ای

Зер ӯ пӯшидаи сад дарё балост

زیر او پوشیده صد دریا بلاست

Брнёрии ҷону имон гум кунӣ

برنیاری جان و ایمان گم کنی

Гар дарин дарёи барии як зарраи хост

گر درین دریا بری یک ذره خواست

Гирди ин дарёи магарад ва лаб бидӯз

گرد این دریا مگرد و لب بدوز

Кин на кори мо ва на кор шумост

کین نه کار ما و نه کار شماست

Гар гадоиро расад бӯеи азин

گر گدایی را رسد بویی ازین

То абад бар ҳарчӣ бошад подшост

تا ابد بر هرچه باشد پادشاست

Аз худии худ қадам баргир зуд

از خودی خود قدم برگیر زود

То зи пишон бонгат ояд кони мост

تا ز پیشان بانگت آید کان ماست

Дам наёрад зад азин сайри шигарф

دم نیارد زد ازین سیر شگرف

Ҳар киро як дами сар ин моҷарост

هر که را یک‌دم سر این ماجراست

Зуҳду илму зиракӣ бисёр ҳаст

زهد و علم و زیرکی بسیار هست

Он намехоҳанд дарвешӣ ҷудост

آن نمی‌خواهند درویشی جداست

Ончӣ ман гуфтам збўр порсӣ аст

آنچه من گفتم زبور پارسی است

Фаҳми он на кор мард порсост

فهم آن نه کار مرد پارساست

Салтанат бояд ки гардад ошкор

سلطنت باید که گردد آشکار

То бадонеи ту ки ин маънӣ куҷост

تا بدانی تو که این معنی کجاست

Дар дили ушшоқ аз таъзим ӯ

در دل عشاق از تعظیم او

Кибриёеи холӣ аз кибру раёсат

کبریایی خالی از کبر و ریاست

Маҳв кун атторро зини ҷойгоҳ

محو کن عطار را زین جایگاه

Кин на касб ӯст бал айн атост

کین نه کسب اوست بل عین عطاست