Гар дилбарам ба як шукр аз лаб забон диҳад

گر دلبرم به یک شکر از لب زبان دهد

Мурғи дилами зи шавқ ба шукрона ҷон диҳад

مرغ دلم ز شوق به شکرانه جان دهد

Май надиҳад ӯ ба ҷони гиронмояи бӯса Эй

می‌ندهد او به جان گرانمایه بوسه‌ای

Пиндоштӣ ки бӯсаи чунин ройгон диҳад ?

پنداشتی که بوسه چنین رایگان دهد‌؟

Чун кас наёфт аз даҳани танг ӯ хабар

چون کس نیافت از دهن تنگ او خبر

Ҳар бехабар чигуна хабар зон даҳон диҳад ?

هر بی‌خبر چگونه خبر زان دهان دهد‌؟

Маъдӯм шийъ гуяд агар нуқтаи дилам

معدوم شیء گوید اگر نقطهٔ دلم

Ҷузи ном аз хаёли даҳонаш нишон диҳад

جز نام از خیال دهانش نشان دهد

Мардии маҳоли гӯй буд онкӣ бе хабар

مردی محال‌گوی بوَد آنکه بی‌خبر

Як мӯии фии алмисли хабар аз он миён диҳад

یک موی فی‌المثل خبر از آن میان دهد

Чун дид офтоб ки он моҳи ҳашт хулд

چون دید آفتاب که آن ماه هشت خلد

Аз рӯй худ закот ба ҳафт осмон диҳад

از روی خود زکات به هفت آسمان دهد

Афтод дар ғуруб ва фурӯ шуд хаҷал зада

افتاد در غروب و فرو شد خجل‌زده

То навбат тулӯъ бидон длстон диҳад

تا نوبت طلوع بدان دلستان دهد

Дар офтоби сад шикани орм чу зулф ӯ

در آفتاب صد شکن آرم چو زلف او

Гар зулф ӯ марои сари мӯе амон диҳад

گر زلف او مرا سر مویی امان دهد

Абрӯӣ чун камонаш ки он ғамза тир ӯст

ابروی چون کمانش که آن غمزه تیر اوست

Ҳар соъатӣ чу тири серум дар ҷаҳон диҳад

هر ساعتی چو تیر سرم در جهان دهد

Гӯйӣ ки ҷаври ҳиндӯии зулфаш тамом нест

گویی که جور هندوی زلفش تمام نیست

Охир ба тарки маст ки тир ва камон диҳад ?

آخر به تُرک مست که تیر و کمان دهد‌؟

Аз ишқ ӯ чигуна кунам тавба чун дилам

از عشق او چگونه کنم توبه چون دلم

Сад тавбаи дуруст ба як пора нон диҳад

صد توبهٔ درست به یک پاره نان دهد

Он дорад оннигор зи аттор чун гузашт

آن دردِ آن نگار  ، ز عطّار چون گذشت

Имкон надорад онкӣ касе шарҳ он диҳад

امکان ندارد آنکه کسی شرح آن دهد