Як шукр зон лаб ба сад ҷон ме диҳад

یک شکر زان لب به صد جان می‌دهد

Алҳақ арзад зонка арзон ме диҳад

الحق ارزد زانکه ارزان می‌دهد

Ошиқи шӯридаро ҷонасту бас

عاشق شوریده را جان است و بس

Лаъл ӯ мебинад ва ҷон ме диҳад

لعل او می‌بیند و جان می‌دهد

Қӯти ҷони онро ки хоҳад дар ниҳон

قوت جان آن را که خواهد در نهان

Зон ду ёқӯт дроФшон ме диҳад

زان دو یاقوت درافشان می‌دهد

Шева Эй дорад аҷаб дар дилбарӣ

شیوه‌ای دارد عجب در دلبری

Ишваи пайдои бӯса пинҳон ме диҳад

عشوه پیدا بوسه پنهان می‌دهد

Ошиқи гирёни худро ме кашад

عاشق گریان خود را می‌کشد

Хўнбҳо зон лаъл хандон ме диҳад

خونبها زان لعل خندان می‌دهد

Чашми бадро чашм ӯ бар хоки роҳ

چشم بد را چشم او بر خاک راه

намекашад чун бод ва қурбон ме диҳад

می‌کشد چون باد و قربان می‌دهد

Гар ду чашмаш мекашад зон бок нест

گر دو چشمش می‌کشد زان باک نیست

Чун ду лаълаши об ҳайвон ме диҳад

چون دو لعلش آب حیوان می‌دهد

Ошиқонро ҳар парешоне ки ҳаст

عاشقان را هر پریشانی که هست

Зон сари зулф парешон ме диҳад

زان سر زلف پریشان می‌دهد

Ҳар замонии олимии саргашта ро

هر زمانی عالمی سرگشته را

Сари сӯии водӣ ҳиҷрон ме диҳад

سر سوی وادی هجران می‌دهد

Май бибояд шасти даст аз ҷони хеш

می‌بباید شست دست از جان خویش

Ҳин ки васлаши даст осон ме диҳад

هین که وصلش دست آسان می‌دهد

Аз камоли некуии он тундхуӣ

از کمال نیکویی آن تندخوی

Бар сипеҳри тунд фармон ме диҳад

بر سپهر تند فرمان می‌دهد

Ҷон сетанд ҳар ки аз вай дод хост

جان ستاند هر که از وی داد خواست

Дод мазлӯмони азин сон ме диҳад

داد مظلومان ازین سان می‌دهد

Як сухан гуфтааст бо аттори талх

یک سخن گفته است با عطار تلخ

Ҷони ширин бесухан зон ме диҳад

جان شیرین بی سخن زان می‌دهد

Хониш
ғзл шморҳ 349 — ъндлӣб