Ҳар киро донаи нори ту ба дандон ояд

هر که را دانهٔ نار تو به دندان آید

Ҳар дам аз чашмаи Хизраши мадад ҷон ояд

هر دم از چشمهٔ خضرش مدد جان آید

Кӯи Сикандар ки лаби чашма ҳайвон дидам

کو سکندر که لب چشمهٔ حیوان دیدم

То ба аҳди ту сӯии чашма ҳайвон ояд

تا به عهد تو سوی چشمهٔ حیوان آید

Ақли саркаш чу бибинад лабу дандони ту ро

عقل سرکش چو ببیند لب و دندان تو را

Пеши лаъли лаби ту аз бен дандон ояд

پیش لعل لب تو از بن دندان آید

Ҳар ки дар ҳол шуд аз зулфи парешонати дамӣ

هر که در حال شد از زلف پریشانت دمی

Ҳол ӯ чун сари зулфи ту парешон ояд

حال او چون سر زلف تو پریشان آید

Вонкаҳ бар турраи зеру зибрати дасти кушод

وانکه بر طرهٔ زیر و زبرت دست گشاد

Аз пас ва пеш бирав новак мижгон ояд

از پس و پیش برو ناوک مژگان آید

Чун сари зулфи ту аз машк шавад чавгони соз

چون سر زلف تو از مشک شود چوگان ساز

Ҳамчуи гӯйии сари мардонаш ба чавгон ояд

همچو گویی سر مردانش به چوگان آید

Сари мардони ҷаҳон дар сари чавгон ту шуд

سر مردان جهان در سر چوگان تو شد

Марди кӯ дар раҳи ишқат ки ба майдон ояд

مرد کو در ره عشقت که به میدان آید

Дар раҳи ишқи ту саргашта бимонадем ва ҳануз

در ره عشق تو سرگشته بماندیم و هنوز

Нест умед ки ин роҳ ба поён ояд

نیست امید که این راه به پایان آید

Монад аттор кунун чашм ба раҳи гӯш ба дар

ماند عطار کنون چشم به ره گوش به در

То зи наздики ту эй моҳ чаҳ фармон ояд

تا ز نزدیک تو ای ماه چه فرمان آید

Хониш
ғзл шморҳ 354 — ъндлӣб