Як зарраи нури рӯятгар з осмон барояд

یک ذره نور رویت گر ز آسمان برآید

Афлок дарҳам уфтад хуршед бар сроид

افلاک درهم افتد خورشید بر سرآید

Охир чаҳ тоқати оради андари ду куни ҳаргиз

آخر چه طاقت آرد اندر دو کون هرگز

То бо фурӯғи рӯяти андар баробар ояд

تا با فروغ رویت اندر برابر آید

Ёрб чаҳ офтобии конҷо ки партав туаст

یارب چه آفتابی کانجا که پرتو توست

Ҳам ваҳм тира гардад ҳам фаҳм абтар ояд

هم وهم تیره گردد هم فهم ابتر آید

Ҷой чаҳ ваҳм ва фаҳмаст кандар ҳаволии ту

جای چه وهم و فهم است کاندر حوالی تو

На рӯҳ лоиқ уфтад на ақл дар хур ояд

نه روح لایق افتد نه عقل در خور آید

Ҳар кӯи зи нотамомӣ аз ту висол ҷӯяд

هر کو ز ناتمامی از تو وصال جوید

Дар ишқ ту бисӯзад аз ҷон ва дил барояд

در عشق تو بسوزد از جان و دل برآید

Вар аз анояти ту ҷонро расад насимӣ

ور از عنایت تو جان را رسد نسیمی

Иқболи ҷовдонии ҷонро з дар даройад

اقبال جاودانی جان را ز در درآید

Ҳргаҳ ки шарҳи рӯяти аттор пеш гирад

هرگه که شرح رویت عطار پیش گیرد

Кому лабаши зи маънии пар дар ва гавҳар ояд

کام و لبش ز معنی پر در و گوهر آید