Он моҳ барои кас наме ояд

آن ماه برای کس نمی‌آید

Кӯ бо ғами хеш бас наме ояд

کو با غم خویش بس نمی‌آید

Дар оина рӯй хеш ме бинад

در آینه روی خویش می‌بیند

Дар доми ҳавоӣ кас наме ояд

در دام هوای کس نمی‌آید

Гар ту ба ҳаваси ҷамол ӯ хоҳӣ

گر تو به هوس جمال او خواهی

ӯ дар талаб ва ҳавас наме ояд

او در طلب و هوس نمی‌آید

Ҷонои раҳи ишқ чун ту маъшӯқӣ

جانا ره عشق چون تو معشوقی

Дар зери так фарс наме ояд

در زیر تک فرس نمی‌آید

Дар водӣ бе ниҳояти ишқаш

در وادی بی‌نهایت عشقش

Симурғ ба як магас наме ояд

سیمرغ به یک مگس نمی‌آید

Ҳаргиз нашӯй ту ҳам нафаси кас ро

هرگز نشوی تو هم نفس کس را

Конҷо ки туе нафас наме ояд

کانجا که تویی نفس نمی‌آید

Хуршеди баландро чаҳ кам бешӣ

خورشید بلند را چه کم بیشی

Каши сояи зи пеш ва пас наме ояд

کش سایه ز پیش و پس نمی‌آید

Чун дар қаъраст дар васли ту

چون در قعر است در وصل تو

Ҷуз бар сари об хас наме ояд

جز بر سر آب خس نمی‌آید

Дар пои фироқ ту шавам помол

در پای فراق تو شوم پامال

Чун васли ту дастрас наме ояд

چون وصل تو دسترس نمی‌آید

Аттор ки чина ту ме чӣанд

عطار که چینهٔ تو می‌چیند

Мурғӣаст ки дар қафас наме ояд

مرغی است که در قفس نمی‌آید