Он рӯй ба ҷузи қамар ки ороед

آن روی به جز قمر که آراید

Ваон лаъл ба ҷузи шукр ки фарсоед

وان لعل به جز شکر که فرساید

Баси ҷон ки зи парда дар ҷаҳон уфтад

بس جان که ز پرده در جهان افتد

Чун рӯй зи зер парда бинмоед

چون روی ز زیر پرده بنماید

Дар зебоӣу олами афрӯзӣ

در زیبایی و عالم افروزی

Рӯе дорад чунон ки май бояд

رویی دارد چنان که می‌باید

Хуршед чу рӯй ӯ ҳаме бинад

خورشید چو روی او همی بیند

намегардаду пушт даст ме хоед

می‌گردد و پشت دست می‌خاید

Имрӯз қиёматӣаст аз хаташ

امروز قیامتی است از خطش

Хаттӣ ки ҳазор фитна ме зояд

خطی که هزار فتنه می‌زاید

Гӯйии зи бунафшаи гулистонаш ро

گویی ز بنفشه گلستانش را

Машшота ҳасан ме биорояд

مشاطهٔ حسن می‌بیاراید

Оварад хаттӣу дили бабрад аз ман

آورد خطی و دل ببرد از من

Ҷон мунтазираст то чаҳ фармоед

جان منتظر است تا چه فرماید

Зини байъу шарӣ ки хат ӯ дорад

زین بیع و شری که خط او دارد

Ҷузи хӯни ҷигари маро чаҳ бигушоед

جز خون جگر مرا چه بگشاید

Алҳақ зи мъомлони хат ӯ

الحق ز معاملان خط او

Дерӣаст ки буи машк ме ояд

دیری است که بوی مشک می‌آید

Зини гӯна ки хат ӯ дробм зад

زین گونه که خط او درآبم زد

Шак нест ки дӯстии биафзояд

شک نیست که دوستی بیفزاید

Аттор агар чунин кунад савдо

عطار اگر چنین کند سودا

Чаҳ суд чу ҷон ӯ наёсоед

چه سود چو جان او نیاساید