Дил чаҳ хоҳӣ кард чун дилбар расед

دل چه خواهی کرد چون دلبر رسید

Ҷон барафшон ҳин ки ҷон парвар расед

جان برافشان هین که جان پرور رسید

Шарбати асрорро фардо манеҳ

شربت اسرار را فردا منه

Зонка то ин дркшӣ дигар расед

زانکه تا این درکشی دیگر رسید

Гар суфолӣ ёфтӣ дар роҳи ишқ

گر سفالی یافتی در راه عشق

Хуш башу ингори сад гавҳар расед

خوش بشو انگار صد گوهر رسید

Худ ту оташ бар суфолӣ ме наҳй

خود تو آتش بر سفالی می‌نهی

Ҳин ки онҷои қисми ту камтар расед

هین که آنجا قسم تو کمتر رسید

Сад ҳазорон мавҷи гӯногӯни бхост

صد هزاران موج گوناگون بخاست

Доне аз чаҳ мавҷи баҳр андар расед

دانی از چه موج بحر اندر رسید

Чун якеаст ин мавҷи баҳри мухталиф

چون یکی است این موج بحر مختلف

Аз чаҳ хост ва аз хушк ва тар расед

از چه خاست و از چه خشک و تر رسید

Баҳри кули як ҷӯш зад дар салтанат

بحر کل یک جوش زد در سلطنت

Ба икдми сад ҷаҳон лашкар расед

تا به یکدم ، صد جهان لشکر رسید

Чун намеояд ба сар зон баҳри ҳеҷ

چون نمی‌آید به سر زان بحر هیچ

Пас чаро сад чашма чун кавсар расед

پس چرا صد چشمه چون کوثر رسید

Қатра чун дарёст дарёи қатраи ҳам

قطره چون دریاست دریا قطره هم

Пас чаро ин комили он абтар расед

پس چرا این کامل آن ابتر رسید

Қурбу баъди мавҷ чун бисёр гашт

قرب و بعد موج چون بسیار گشت

Ҳар замонии ихтилофӣ дар расед

هر زمانی اختلافی در رسید

Салтанат аз баҳр мемонад ба сар

سلطنت از بحر می‌ماند به سر

Баҳри қисми қатра музтар расед

بحر قسم قطرهٔ مضطر رسید

Бениҳоят буд баҳр , ин ихтилоф

بی نهایت بود بحر، این اختلاف

Аз басар омад на аз мубсир расед

از بصر آمد نه از مبصر رسید

Баҳр чун маҳваст , мавҷаш дар хатар

بحر چون محوست، موجش در خطر

Баҳрро дар дидаи по ва сар расед

بحر را در دیده پا و سر رسید

Кӣ бияёд бениҳоят дар басар

کی بیاید بی نهایت در بصر

Дар хатари сад бо хатар мубсир расед

در خطر صد با خطر مبصر رسید

Чун адад дар баҳри ранг баҳр дошт

چون عدد در بحر رنگ بحر داشت

Гар расед ангушт аз ахгар расед

گر رسید انگشت از اخگر رسید

Хуши баромади субҳи тавҳид аз уфуқ

خوش برآمد صبح توحید از افق

Зонка хуршед омад ва ахтар расед

زانکه خورشید آمد و اختر رسید

Ин ҳамаи ахтар ки шаб бар осмонаст

این همه اختر که شب بر آسمانست

Луқма Эй гардад чу қурс хур расед

لقمه‌ای گردد چو قرص خور رسید

Пас яқин май дон ки як чизасту бас

پس یقین می‌دان که یک چیز است و بس

Гар ҳазорон мухталифи ҳам баррасӣад

گر هزاران مختلف هم بررسید

Дар миёни ин сухани аттор ро

در میان این سخن عطار را

Ҳам қалам бишикаст ва ҳам дафтар расед

هم قلم بشکست و هم دفتر رسید

Хониш
ғзл шморҳ 378 — ъндлӣб