Ақлро дар раҳат қадам барисед

عقل را در رهت قدم برسید

Ҳар чаҳ будаш з беш ва кам барисед

هر چه بودش ز بیش و کم برسید

Қиссаи ту ҳамеи набшати дилам

قصهٔ تو همی نبشت دلم

Чун ба сар менашуд қалам барисед

چون به سر می‌نشد قلم برسید

Дилам аз бас ки хӯн бихӯрад аз ӯ

دلم از بس که خون بخورد از او

Дар ҳамаи коинот ғам барисед

در همه کاینات غم برسید

Бе ту аз бас ки чашм ман бигирист

بی‌تو از بس که چشم من بگریست

Дар ду чашмами зи гиря нам барисед

در دو چشمم ز گریه نم برسید

Ҷон ҳаме хонд аҳдномаи ту

جان همی خواند عهدنامهٔ تو

Чун ба науммат расед дам барисед

چون به نامت رسید دم برسید

Дил чу бнўохти арғунуни висол

دل چو بنواخت ارغنون وصال

Зуди бигусасту зер ва Бам барисед

زود بگسست و زیر و بم برسید

Дар дами дили зи нақши сиккаи ишқ

در دمی ، دل ز نقش سکهٔ عشق

Нақш мутлақ шуд ва дирам барисед

نقش مطلق شد و درم برسید

Ақли аттор чун раҳ ту гирифт

عقل عطار چون ره تو گرفت

Раҳ ба сар менашуд қалам барисед

ره به سر می‌نشد قلم برسید