Дӯш омаду зи масҷидами андар карон кашид

دوش آمد و ز مسجدم اندر کران کشید

Мӯем гирифт ва дар сафи дардӣ кашон кашид

مویم گرفت و در صف دردی کشان کشید

Мастами бикраду гирди ҷаҳонам ба так битохт

مستم بکرد و گرد جهانم به تک بتاخت

То нафаси хори хорӣ ҳар хокдон кашид

تا نفس خوار خواری هر خاکدان کشید

Ҳар ҷузви ман мушоҳидаи теғӣ дигар бихӯрад

هر جزو من مشاهده تیغی دگر بخورد

Ҳар узви ман муъоинаи кӯҳӣ гарон кашид

هر عضو من معاینه کوهی گران کشید

Гуфтор хеш бигузар агар ме тавон гузашт

گفتا ز خویش بگذر ، اگر می‌توان گذشت

Яъне балои ман каш агар метавон кашид

یعنی بلای من کش اگر می‌توان کشید

Гуфтам ҳазор ҷони гиромии фидои ту

گفتم هزار جان گرامی فدای تو

Аз ҳукми ту чигуна тавонам Аннан кашид

از حکم تو چگونه توانم عنان کشید

Чун ҷони ман ба қӯт ӯ мард кор шуд

چون جان من به قوت او مرد کار شد

Аз ҳарчӣ кард оқибаташ бар карон кашид

از هرچه کرد عاقبتش بر کران کشید

Дар бе нишонем бинишонад ва маро бсухт

در بی نشانیم بنشاند و مرا بسوخت

Вонгаҳ ба гирди ман рақамӣ бенишон кашид

وانگه به گرد من رقمی بی نشان کشید

Умрӣ дар он миёна чу будам ба нестӣ

عمری در آن میانه چو بودم به نیستی

Хуши хуш аз он миёнаи маро дар миён кашид

خوش خوش از آن میانه مرا در میان کشید

Чун чашм боз карду дили хешро бидид

چون چشم باز کرد و دل خویش را بدید

Сар бар хаташи ниҳоду хаттӣ бар ҷаҳон кашид

سر بر خطش نهاد و خطی بر جهان کشید

Баси оҳи пардаи сӯз ки аз қаъри дили бузад

بس آه پرده‌سوز که از قعر دل بزد

Баси наъраи аҷиб ки аз мағз ҷон кашид

بس نعرهٔ عجیب که از مغز جان کشید

Поёни кори дил чу нигаҳ кард неки нек

پایان کار دل چو نگه کرد نیک نیک

Дилдор карда буд , на дили ончӣ он кашид

دلدار کرده بود، نه دل آنچه آن کشید

Аттори ошкор аз он дид нури ишқ

عطار آشکار از آن دید نور عشق

Кони длФрўзи серумаи ишқаш ниҳон кашид

کان دلفروز سرمهٔ عشقش نهان کشید