Меӣ дарда ки дар даҳ нест ҳушёр

میی درده که در ده نیست هشیار

Чаҳ хуфтӣ умр шуд бархезу ҳушдор

چه خفتی عمر شد برخیز و هشدار

зи ном ва нанг бигурез ва чу мардон

ز نام و ننگ بگریز و چو مردان

зи дардии кӯзае бустони зи хумор

ز دردی کوزه‌ای بستان ز خمار

Чу масти ишқи гаштии кӯза дар даст

چو مست عشق گشتی کوزه در دست

Қлндрўори беруни шӯ ба бозор

قلندروار بیرون شو به بازار

Либоси хоҷагӣ аз бар бияфкан

لباس خواجگی از بر بیفکن

Ба майхона фурӯ андоз дастор

به میخانه فرو انداز دستار

Баровари наърае мастона аз ҷон

برآور نعره‌ای مستانه از جان

Тиҳӣ кун сари зи боди аҷабу пиндор

تهی کن سر ز باد عجب و پندار

з рӯй хештани бут бар замини зан

ز روی خویشتن بت بر زمین زن

зи зери хирқаи беруни ори зуннор

ز زیر خرقه بیرون آر زنار

Чу хлқонт бидонанд ва баронанд

چو خلقانت بدانند و برانند

Ту фориғи гардӣ аз халқон ба якбор

تو فارغ گردی از خلقان به یکبار

Чунон фориғи шӯй аз халқи олам

چنان فارغ شوی از خلق عالم

Ки яксонат буд иқрору инкор

که یکسانت بود اقرار و انکار

Намонад дар ҳамаи олам ба як ҷӯ

نماند در همه عالم به یک جو

На касро на туро назд ту миқдор

نه کس را نه تو را نزد تو مقدار

Чу бибаредӣ зи хешу халқи куллӣ

چو ببریدی ز خویش و خلق کلی

Ҳаме бар ҷонат уфтад партави ёр

همی بر جانت افتد پرتو یار

Ту ҳар дам дар хурӯши ое ки аҳсант

تو هر دم در خروش آیی که احسنت

Зиҳии ёру зиҳии кору зиҳии бор

زهی یار و زهی کار و زهی بار

Чу дар водии ишқат роҳ доданд

چو در وادی عشقت راه دادند

Дар он водӣ ба сар май рӯи қалами вор

در آن وادی به سر می‌رو قلم‌وار

Замонии наъраи зан аз васли ҷонон

زمانی نعره‌زن از وصل جانان

Замонӣ рақс кун аз фаҳми асрор

زمانی رقص کن از فهم اسرار

Агар ту роҳи ҷӯии неки бандяш

اگر تو راه جویی نیک بندیش

Ки роҳи ишқ зоҳир кард аттор

که راه عشق ظاهر کرد عطار