Аз пас пардаи дил дӯш бидидам рухи ёр

از پس پردهٔ دل دوش بدیدم رخ یار

Шудам аз даст ва бирафт аз дили ман сабру қарор

شدم از دست و برفت از دل من صبر و قرار

Кор ман шуд чу сари зулфи сиёҳаши дарҳам

کار من شد چو سر زلف سیاهش درهم

Ҳоли ман гашт чу холи рух ӯ тирау тор

حال من گشت چو خال رخ او تیره و تار

Гуфтам эй ҷон шудам аз наргиси масти ту хароб

گفتم ای جان شدم از نرگس مست تو خراب

Гуфт дар шаҳр касе нест зи дастами ҳушёр

گفت در شهر کسی نیست ز دستم هشیار

Гуфтам ин ҷон ба лаб омад зи фироқати гуфто

گفتم این جان به لب آمد ز فراقت گفتا

Чун ту дар ҳар тарафӣ ҳаст марои куштаи ҳазор

چون تو در هر طرفی هست مرا کشته هزار

Гуфтам андари ҳарами васли туами мأўӣ буд

گفتم اندر حرم وصل توام مأوی بود

Гуфт андари ҳарами шоҳ киро бошад бор

گفت اندر حرم شاه که را باشد بار

Гуфтам аз дарди ту дил нек шавад , гуфтои не

گفتم از درد تو دل نیک شود، گفتا نی

Гуфтам аз ранҷ раҳад боз , бигуфто душвор !

گفتم از رنج رهد باز، بگفتا دشوار!

Гуфтам аз дасти ситамҳои ту то кӣ нолам

گفتم از دست ستم‌های تو تا کی نالم

Гуфт то доғи муҳаббат будат бар рухсор

گفت تا داغ محبت بودت بر رخسار

Гуфтам эй ҷони ҷаҳон чун ки марои хоҳии сӯхт

گفتم ای جان جهان چون که مرا خواهی سوخت

Бикашам зуди вазин беш марои ранҷаи мадор

بکشم زود وزین بیش مرا رنجه مدار

Дар пас парда шуд ва гуфт маро аз сари хашм

در پس پرده شد و گفت مرا از سر خشم

Ҳарзаи зин беш магӯ кор ба ман бозгзор

هرزه زین بیش مگو کار به من بازگذار

Гар кашами зор ва агар зинда кунам ман донам

گر کشم زار و اگر زنده کنم من دانم

Дар раҳи ишқи туро бо ман ва бо хеш чаҳ кор

در ره عشق تو را با من و با خویش چه کار

Ҳосилат нест зи ман ҷузи ғаму саргардонӣ

حاصلت نیست ز من جز غم و سرگردانی

Хӯни хур ва ҷон кун азин ҳастӣ худ дил бурдор

خون خور و جان کن ازین هستی خود دل بردار

Чун ки аттори азин шеваи ҳикоёти шунӯд

چون که عطار ازین شیوه حکایات شنود

Дардаш афзӯн шуд азин ғуссау ранҷиш бисёр

دردش افزون شد ازین غصه و رنجش بسیار

Бо рухи зарду дами сарду сари пари савдо

با رخ زرد و دم سرد و سر پر سودا

Бар сари кӯии ғамаши мунтазири як дидор

بر سر کوی غمش منتظر یک دیدار