эй ишқи ту кимиёии асрор

ای عشق تو کیمیای اسرار

Симурғи ҳавои ту ҷгрхўор

سیمرغ هوای تو جگرخوار

Савдои ту баҳри оташини мавҷ

سودای تو بحر آتشین موج

Андӯҳи ту абри тунди хӯни бор

اندوه تو ابر تند خون‌بار

Дар партави офтоби рӯят

در پرتو آفتاب رویت

Хуршеди сипеҳри зарраи кирдор

خورشید سپهر ذره کردار

Як мӯии зи зулфи кофари ту

یک موی ز زلف کافر تو

Ғоратгари сад ҳазор дайни дор

غارتگر صد هزار دین‌دار

Чун зулф ба нози брФшонӣ

چون زلف به ناز برفشانی

Сад хирқа бадал шавад ба зуннор

صد خرقه بدل شود به زنار

Онҷо ки сухан равад зи зулфат

آنجا که سخن رود ز زلفت

Чаҳ куфр ва чаҳ дайн чаҳ тахт ва чаҳ дор

چه کفر و چه دین چه تخت و چه دار

То бинишастӣ ба дилрабое

تا بنشستی به دلربایی

Бархест қиёматӣ ба якбор

برخاست قیامتی به یکبار

Он шуд ки зи васл ту задам лоф

آن شد که ز وصل تو زدم لاف

Акнӯн ману пушти дасту девор

اکنون من و پشت دست و دیوار

Дар ишқи ту кори хеш ҳар рӯз

در عشق تو کار خویش هر روز

Аз сари гирами зиҳии сару кор

از سر گیرم زهی سر و کار

Дастӣ бар на ки давр аз ту

دستی بر نه که دور از تو

Чун боди з даст рафт аттор

چون باد ز دست رفت عطار

Хониш
ғзл шморҳ 390 — ъндлӣб