Дар ишқи ту гум шудам ба якбор

در عشق تو گم شدم به یکبار

Саргаштаи ҳамеи дувуми фалаки вор

سرگشته همی دوم فلک‌وار

Гар нуқтаи дил ба ҷой будӣ

گر نقطهٔ دل به جای بودی

Саргаштаи нбўдмӣ чу паргор

سرگشته نبودمی چو پرگار

Дил рафт зи дасту ҷон барон аст

دل رفت ز دست و جان برآن است

Каз пай баравад зиҳии сару кор

کز پی برود زهی سر و کار

эй соқии офтоби пайкар

ای ساقی آفتاب پیکر

Бар ҷонами рези ҷоми хӯни хор

بر جانم ریز جام خون‌خوار

Хӯни ҷигарам ба ҷом бифурӯш

خون جگرم به جام بفروش

Каз ҷонами ҷомро харидор

کز جانم جام را خریدار

Ҷомӣ пар кун на беш ва на кам

جامی پر کن نه بیش و نه کم

Зеро ки на мастам ва на ҳушёр

زیرا که نه مستم و نه هشیار

Дар пой фитодам аз таҳайюр

در پای فتادم از تحیر

Дар дасти таҳайюрам ба магузор

در دست تحیرم به مگذار

Ҷомӣ дорам ки дар ҳақиқат

جامی دارم که در حقیقت

Инкор намекунад зи иқрор

انکار نمی‌کند ز اقرار

Нафасӣ дорам ки аз ҷаҳолат

نفسی دارم که از جهالت

Иқрор намедиҳад зи инкор

اقرار نمی‌دهد ز انکار

наменатавон буд беш азин низ

می‌نتوان بود بیش ازین نیز

Дар суҳбати нафасу ҷони гирифтор

در صحبت نفس و جان گرفتار

То чанд хӯрам зи нафасу ҷони хӯн

تا چند خورم ز نفس و جان خون

То кӣ бошам ба зории зор

تا کی باشم به زاری زار

Дармондаи ин вуҷӯди хешам

درماندهٔ این وجود خویشم

Покам ба адами расон ба якбор

پاکم به عدم رسان به یکبار

Чун бо адамам наме расонӣ

چون با عدمم نمی‌رسانی

Аз рӯй вуҷӯд парда бурдор

از روی وجود پرده بردار

То кашф шавад дар он вуҷӯдам

تا کشف شود در آن وجودم

Асрори ду куну илми асрор

اسرار دو کون و علم اسرار

Ман наъраи занон чу мурғ дар дом

من نعره‌زنان چو مرغ در دام

Беруни ҷҳм аз мзиқи пиндор

بیرون جهم از مضیق پندار

Ҳаргоҳ ки ин месерум шуд

هرگاه که این میسرم شد

Пар машк шавад ҷаҳони зи аттор

پر مشک شود جهان ز عطار

Хониш
ғзл шморҳ 391 — ъндлӣб