Ашки рези омадам чу абри баҳор
اشک ریز آمدم چو ابر بهار
Соқиои ҳин биё ва бода биор
ساقیا هین بیا و باده بیار
Тавбаи ман дуруст нест хамӯш
توبهٔ من درست نیست خموش
Вази ман длшкстаҳ даст бидор
وز من دلشکسته دست بدار
Ҷоми дардаи паёпай эй соқӣ
جام درده پیاپی ای ساقی
То кунам ҷони хеш бар ту нисор
تا کنم جان خویش بر تو نثار
То ки ҷомӣ тиҳӣ кунам дар ишқ
تا که جامی تهی کنم در عشق
Пар барорам зи хӯни дидаи канор
پر برآرم ز خون دیده کنار
Дар раҳи ишқ чун фалак ҳар рӯз
در ره عشق چون فلک هر روز
Кори гирами зи сари зиҳии сару кор
کار گیرم ز سر زهی سر و کار
Манаму дардеу дарди дилӣ
منم و دردیی و درد دلی
Дардӣу дард ҳар ду бо ҳам ёр
دردی و درد هر دو با هم یار
Сари фурӯи бардае дарин гулхан
سر فرو بردهای درین گلخن
Фориғ аз тавбау зи истиғфор
فارغ از توبه و ز استغفار
Дарс ушшоқ гуфта дар бен дайр
درس عشاق گفته در بن دیر
Пои минбари ниҳода бар сари дор
پای منبر نهاده بر سر دار
Фонӣу боқайи ва ҳеҷу ҳама
فانی و باقیم و هیچ و همه
Рӯҳ маҳзему сӯрати девор
روح محضیم و صورت دیوار
Соқио гар барорам аз дили дам
ساقیا گر برآرم از دل دم
зи дам ман барояд аз ту дамор
ز دم من برآید از تو دمار
Бодаи мо зи ҷоми дигари даҳ
بادهٔ ما ز جام دیگر ده
Ки на мастем мо ва на ҳушёр
که نه مستیم ما و نه هشیار
Мавзеи ошиқон бесар ва бен
موضع عاشقان بی سر و بن
Ҳаст болои каъбау хумор
هست بالای کعبه و خمار
Гар бароранд як нафас бе дӯст
گر برآرند یک نفس بی دوست
Далқ ва тасбеҳашон шавад зуннор
دلق و تسبیحشان شود زنار
Мо ҳамаи куштагон ин роҳем
ما همه کشتگان این راهیم
Сайр гашта зи ҷони қлндрўор
سیر گشته ز جان قلندروار
Маст ишқем ва рӯй оварда
مست عشقیم و روی آورده
Дар раҳеи давру ақабае душвор
در رهی دور و عقبهای دشوار
Зоди мо мондаи мураккаби афтода
زاد ما مانده مرکب افتاده
Водӣеи тирау раҳеи пари хор
وادییی تیره و رهی پر خار
Бе ниҳояти раҳе ки ҳар соъат
بی نهایت رهی که هر ساعت
Кушта ӯст сад ҳазор ҳазор
کشتهٔ اوست صد هزار هزار
Чун бад-ӣни раҳи басӣ фурӯ рафтем
چون بدین ره بسی فرو رفتیم
Боз монадем охир аз рафтор
باز ماندیم آخر از رفتار
Гуҳ ба паҳлавӣ аҷз ме гаштем
گه به پهلوی عجز میگشتیم
Гуҳ ба сар май шудем чун паргор
گه به سر میشدیم چون پرگار
Охир аз гӯшае мунодӣ хост
آخر از گوشهای منادی خاست
К-эии фурӯмондагон бе миқдор
کای فروماندگان بیمقدار
Ончӣ ҷустед дар гилӣм шумост
آنچه جستید در گلیم شماست
Лӣси фии ?илдор ғайрикам диёр
لیس فی الدار غیرکم دیار
Ин чунин водӣӣ ба пой ту нест
این چنین وادیی به پای تو نیست
Сари худ гир ва рафтӣ эй аттор
سر خود گیر و رفتی ای عطار