Пер мо мерафт ҳангоми саҳар

پیر ما می‌رفت هنگام سحر

АўФтодш бар хроботии гузар

اوفتادش بر خراباتی گذر

Нолаи риндӣ ба гӯш ӯ расед

نالهٔ رندی به گوش او رسید

К-эии ҳамаи саргаштагонро роҳбар

کای همه سرگشتگان را راهبر

Навҳа аз андӯҳи ту то кӣ кунам

نوحه از اندوه تو تا کی کنم

То кӣми дории чунин бехобу хур

تا کیم داری چنین بی خواب و خور

Дар раҳи савдои ту дрбохтм

در ره سودای تو درباختم

Куфру дайну гарму сарду хушк ва тар

کفر و دین و گرم و سرد و خشک و تر

Ман ҳаме донам ки чун ман муфсидам

من همی دانم که چون من مفسدم

Нанг меояд туро зин бе ҳунар

ننگ می‌آید تو را زین بی هنر

Гарчи ман риндам валикин нестам

گرچه من رندم ولیکن نیستم

Дузду шаби рӯи раҳзану дарюза гар

دزد و شب رو رهزن و دریوزه‌گر

Нестам марди риёу зарқу фан

نیستم مرد ریا و زرق و فن

Фориғам аз нангу ному хайру шар

فارغم از ننگ و نام و خیر و شر

Чун надорам ҳеҷ гавҳар дар дарун

چون ندارم هیچ گوهر در درون

Май намоями хештанро бади гуҳар

می‌نمایم خویشتن را بد گهر

Ин суханҳо ҳамчуи тири рости рӯ

این سخن ها همچو تیر راست‌رو

Бар дили он пер омад коргар

بر دل آن پیر آمد کارگر

Дардеи бастад аз он ринди хароб

دردیی بستد از آن رند خراب

Дркшид ва омад аз хирқаи бадар

درکشید و آمد از خرقه بدر

Дардии ишқаш ба як дам маст кард

دردی عشقش به یک‌دم مست کرد

Дар хурӯш омад ки эй дили алҳзр

در خروش آمد که‌ای دل الحذر

Соғари дили андари он дам дам бидам

ساغر دل اندر آن دم دم بدم

Пар ҳаме кард аз хами хӯни ҷигар

پر همی کرد از خم خون جگر

Андари он андеша чун саргаштагон

اندر آن اندیشه چون سرگشتگان

Ҳар замон аз пой меомад ба сар

هر زمان از پای می‌آمد به سر

Наъра мезад кохри ин дилро чаҳ буд

نعره می‌زد کاخر این دل را چه بود

Кини чунин якборагӣ шуд бе хабар

کین چنین یکبارگی شد بی خبر

Гарчи пер роҳ будам шаст сол

گرچه پیر راه بودم شصت سال

наменадонистам дарин роҳи ин қадар

می‌ندانستم درین راه این قدر

Ҳар киро аз ишқи дил аз ҷой шуд

هر که را از عشق دل از جای شد

То абад ӯ панд напазирад дигар

تا ابد او پند نپذیرد دگر

Ҳар киро дар синаи нақд дард ӯст

هر که را در سینه نقد درد اوست

Гӯ ба як ҷавҳари ду оламро мхр

گو به یک جوهر دو عالم را مخر

Бугсалони пайванди сӯратро тамом

بگسلان پیوند صورت را تمام

Пас ба озодии дарин маънии нигар

پس به آزادی درین معنی نگر

Зончаҳи мари атторро додааст дӯст

زانچه مر عطار را داده است دوست

Дар ду олами гашт ӯ зон номвар

در دو عالم گشت او زان نامور