Оташи ишқи ту дилам , кард кабоб эй писар

آتش عشق تو دلم، کرد کباب ای پسر

Зер ва зибр шудам зи ту , чист савоб эй писар

زیر و زبر شدم ز تو، چیست صواب ای پسر

Чун ман хастаи дили зи ту , зер ва зибр бимонада ам

چون من خسته دل ز تو، زیر و زبر بمانده‌ام

Зеру зибр чаҳ мекунӣ , зулф битоб эй писар

زیر و زبر چه می‌کنی، زلف بتاب ای پسر

То ки бидид чашми ман , чеҳраи ҷонФзои ту

تا که بدید چشم من، چهرهٔ جانفزای تو

Сохтаам зи хӯни дил , чеҳраи хизоб эй писар

ساخته‌ام ز خون دل، چهره خضاب ای پسر

Ҷони ман аз ҷаҳони ғам , сӯхта шуд ба ҷони ту

جان من از جهان غم، سوخته شد به جان تو

Ҷом биору дрФкн , бодаи ноб эй писар

جام بیار و درفکن، بادهٔ ناب ای پسر

Оби ҳаёти ҷони ман , ҷом шароб ме диҳад

آب حیات جان من، جام شراب می‌دهد

Зонка ба ҷон ҳаме расад , ҷоми шароб эй писар

زانکه به جان همی رسد، جام شراب ای پسر

Чанд ғами ҷаҳони хурӣ , чист ҷаҳон , хароба Эй

چند غم جهان خوری، چیست جهان، خرابه‌ای

Мо ҳама дар харобае , масту хароб эй писар

ما همه در خرابه‌ای، مست و خراب ای پسر

Ҳин ки нишаст осмон , дар паии гӯшмоли ту

هین که نشست آسمان، در پی گوشمال تو

Хез ва бимол андакӣ , гӯши рубоб эй писар

خیز و بمال اندکی، گوش رباب ای پسر

Нақл чаҳ мекунем мо , қанди лаби ту нақли бас

نقل چه می‌کنیم ما، قند لب تو نقل بس

Зон ду лаби шкрФшон , ҳин башитоб эй писар

زان دو لب شکرفشان، هین بشتاب ای پسر

Шамъ чаҳ мекунем мо , нури рухи ту шамъи бас

شمع چه می‌کنیم ما، نور رخ تو شمع بس

БрФкн аз рух чу ма , хези ниқоб эй писар

برفکن از رخ چو مه، خیز نقاب ای پسر

Наргиси ним хобро , боз куну шароби хур

نرگس نیم خواب را، باز کن و شراب خور

Ғифлати мости хоби мо , чанд зи хоб эй писар

غفلت ماست خواب ما، چند ز خواب ای پسر

Зон ду лаби ту як шукр , банда сол ме кунад

زان دو لب تو یک شکر، بنده سال می‌کند

Муфтии ин сухани туе , чист ҷавоб эй писар

مفتی این سخن تویی، چیست جواب ای پسر

Гарчи ту офтобро , рух биниҳодае ба рух

گرچه تو آفتاب را، رخ بنهاده‌ای به رخ

Бо ман длшдаҳи маро , хар ба хлоб эй писар

با من دلشده مرا، خر به خلاب ای پسر

Васфи тугар Фаридро , вирди забон ҳаме шавад

وصف تو گر فرید را، ورد زبان همی شود

Об шавад зи рашк ӯ , дар хўшоб эй писар

آب شود ز رشک او، در خوشاب ای پسر

Хониш
ғзл шморҳ 397 — ъндлӣб