Нест маро ба ҳеҷ рӯ , бе ту қарор эй писар

نیست مرا به هیچ رو، بی تو قرار، ای پسر!

Бе ту ба сар намешавад , зини ҳамаи кор эй писар

بی تو به سر نمی‌شود، زین همه کار، ای پسر!

Субҳ дамиду гули шкФт , аз паии айши дам ба дам

صبح دمید و گل شکفت، از پی عیش، دم به دم

Чанг бисоз эй санам , бода биор эй писар

چنگ بساز، ای صنم! باده بیار، ای پسر!

То ки азин хумори ғам , хӯни ҷигар буд маро

تا که ازین خمار غم، خون جگر بود مرا

Ҳин башикан зи хӯни хам , ранҷи хумор эй писар

هین بشکن ز خونِ خُم، رنج خمار، ای پسر!

Чанд ғам ҷаҳон хӯрам , чун ним аҳли ин ҷаҳон

چند غم جهان خورم؟ چون نیَم اهل این جهان

Бода биор то кунам , зуди гузор эй писар

باده بیار تا کنم، زود گذار، ای پسر!

Ман чу ба тарки ному нанг , аз дил ҷон бигуфта ам

من چو به تَرک نام و ننگ، از دلِ جان بگفته‌ام

Чанд ба зуҳд хонем , даст бидор эй писар

چند به زهد خوانیم؟ دست بدار، ای پسر!

Чун ба шумори каси ним , сар ба ҳавои бароварам

چون به شمار کس نیم، سر به هوا برآورم

То нкнндм аз ҷаҳон , ҳеҷ шумор эй писар

تا نکَنندم از جهان، هیچ شمار، ای پسر

Нест марои зи ҳечкас , ҳайбати ним ҷӯи зи ман

نیست مرا ز هیچ کس، هیبت نیم جو ز من

Ҳаст марои яке шуда , минбару дор эй писар

هست مرا یکی شده، منبر و دار، ای پسر!

Ҷони Фарид аз нифоқ , нанг ба ном халқ шуд

جان فرید از نفاق، ننگ به نام خلق شد

Пас ту зи шарҳи ҳоли худ , нанги мадор эй писар

پس تو ز شرح حال خود، ننگ مدار، ای پسر!