Гуфтам андари меҳнату хории маро

گفتم اندر محنت و خواری مرا

Чун бибинӣ низ нагузорӣ маро

چون ببینی نیز نگذاری مرا

Баъд аз он маълум ман шуд кони ҳадис

بعد از آن معلوم من شد کان حدیث

Дасти надиҳади ҷуз ба душвории маро

دست ندهد جز به دشواری مرا

Аз май ишқати чунон мастам ки нест

از می عشقت چنان مستم که نیست

То қиёмат рӯй ҳушёрии маро

تا قیامت روی هشیاری مرا

Гар ба ғорат май барии дил бок нест

گر به غارت می‌بری دل باک‌نیست

Дили туро боду ҷгрхўории маро

دل تو را باد و جگرخواری مرا

Аз ту натавонам ки фарёд оварам

از تو نتوانم که فریاد آورم

Зонкаҳ дар фарёд май нораии маро

زآنکه در فریاد می‌ناری مرا

Гар бинолам зери бори ишқи ту

گر بنالم زیر بار عشق تو

Бори бФзоиӣ ба сари бории маро

باز بفزایی به سر باری مرا

Гар змн безор гардад ҳарчӣ ҳаст

گر زمن بیزار گردد هرچه هست

Нест аз ту рӯй безории маро

نیست از تو روی بیزاری مرا

Аз ман бечора безорӣ макун

از من بیچاره بیزاری مکن

Чун ҳамеи бинии бад-ӣни зории маро

چون همی بینی بدین زاری مرا

Гуфта будӣ кохрти ёрии даҳум

گفته بودی کاخرت یاری دهم

Чун бамурдам кӣ диҳии ёрии маро

چون بمردم کی دهی یاری مرا

Парда бурдору дили ман шод кун

پرده بردار و دل من شاد کن

Дар ғами худ то ба кӣ дории маро

در غم خود تا به کی داری مرا

Чбўд аз баҳри сегон кӯии хеш

چبود از بهر سگان کوی خویش

Хоки кӯии хеши ингории маро

خاک کوی خویش انگاری مرا

Муддатӣ хӯн хӯрдам ва роҳам набӯд

مدتی خون خوردم و راهم نبود

Нест истеъдоди безории маро

نیست استعداد بیزاری مرا

Не ғалат гуфтам ки дил хокӣ шудӣ

نی غلط گفتم که دل خاکی شدی

Гар набӯдӣ аз ту дилдории маро

گر نبودی از تو دلداری مرا

Монеъи худ ҳам манам дар роҳи хеш

مانع خود هم منم در راه خویش

То кӣ аз аттору аттории маро

تا کی از عطار و عطاری مرا