Ҳар ки зу дод як нишонеи боз

هر که زو داد یک نشانی باز

Монад маҳҷӯби ҷовдонии боз

ماند محجوب جاودانی باز

Чун кас аз бенишон нишон диҳадат

چون کس از بی نشان نشان دهدت

ё ту ҳам чун диҳии нишонеи боз

یا تو هم چون دهی نشانی باز

Мурдаи дилгар азуи нишони талабад

مرده دل گر ازو نشان طلبد

Гӯи зи сари гири зиндагонии боз

گو ز سر گیر زندگانی باز

Чун ҷамолӣаст бе нишони ҷовид

چون جمالی است بی نشان جاوید

Натавон ёфт ҷуз наоне боз

نتوان یافت جز نهانی باز

Арнигар басӣ хитоб кунӣ

ارنی گر بسی خطاب کنی

Бонг ояд ба лнтароне боз

بانگ آید به لن‌ترانی باز

Ман гирифтам ки ин ҳамаи парда

من گرفتم که این همه پرده

Шавад аз маркази маъонии боз

شود از مرکز معانی باز

Чун ту бегонаи вори зиста Эй

چون تو بیگانه وار زیسته‌ای

Чун бибинӣ куҷоаши донеи боз

چون ببینی کجاش دانی باز

Пас раванда ки кард даъвии онк

پس رونده که کرد دعوی آنک

Рустаам аз ҷаҳони фонии боз

رسته‌ام از جهان فانی باز

Худ чу дар раҳ футуҳ дид басӣ

خود چو در ره فتوح دید بسی

Монад аз андак аз маъонии боз

ماند از اندک از معانی باز

Гарчи карданд аз яқини даъвӣ

گرچه کردند از یقین دعوی

Ҳамаи гаштанд бар гумонеи боз

همه گشتند بر گمانی باز

Ҳар киро ин ҷаҳони зи роҳи бабрад

هر که را این جهان ز راه ببرد

Набӯд роҳи он ҷаҳонии боз

نبود راه آن جهانی باز

Ту агар ошиқӣ ба ҳар ду ҷаҳон

تو اگر عاشقی به هر دو جهان

Нанигарӣ ҷуз ба саргаронии боз

ننگری جز به سرگرانی باز

Ҷони мада дар тариқи ишқи чунон

جان مده در طریق عشق چنان

Ки сетоне агар туоне боз

که ستانی اگر توانی باز

Худ зи ҷони дӯстии ту ҳаргизи ҷон

خود ز جان دوستی تو هرگز جان

Надиҳӣ вари диҳии сетонеи боз

ندهی ور دهی ستانی باز

Гар чу парвонаи ошиқӣ ки ба сидқ

گر چو پروانه عاشقی که به صدق

Пеш ояд ба ҷон фишонӣ боз

پیش آید به جان فشانی باز

Чаҳ буд эй дили фурӯи рафта

چه بود ای دل فرو رفته

Хабаригар ба ман расонии боз

خبری گر به من رسانی باز

То куҷое чаҳ мекунӣ чунӣ

تا کجایی چه می‌کنی چونی

Ин гиреҳ кун ба меҳрбонии боз

این گره کن به مهربانی باز

Гар з аттор бишинавӣ ту сухан

گر ز عطار بشنوی تو سخن

Роҳ ёбад ба хуш беоне боз

راه یابد به خوش بیانی باز