эй рӯй ту шамъи пардаи роз

ای روی تو شمع پردهٔ راز

Дар пардаи дили ғами ту дмсоз

در پردهٔ دل غم تو دمساز

Бе меҳри рахт бурун наёяд

بی مهر رخت برون نیاید

Аз ботини ҳеҷ пардаи овоз

از باطن هیچ پرده آواز

Аз шавқ ту мекунад ҳамаи рӯз

از شوق تو می‌کند همه روز

Хуршеди даруни пардаи парвоз

خورشید درون پرده پرواز

Ҳар ҷо ки шигарфи парда бозӣ аст

هر جا که شگرف پرده بازی است

Дар парда зулф туаст ҷони боз

در پردهٔ زلف توست جان‌باز

Дар маҷмаъи саракашони олам

در مجمع سرکشان عالم

Чун зулф ту нест як сарафроз

چون زلف تو نیست یک سرافراز

Хӯни дил ман бирехт чашмат

خون دل من بریخت چشمت

Пас гуфт наҳуфтаи дори ин роз

پس گفت نهفته دار این راز

Чун хӯнӣ буд ғамзаи ту

چون خونی بود غمزهٔ تو

Шуд сурхии ғамзаи ту ғаммоз

شد سرخی غمزهٔ تو غماز

Гуфтӣ ки чу зари азизи мое

گفتی که چو زر عزیز مایی

Зон ҳамчу зарат наҳем дар газ

زان همچو زرت نهیم در گاز

Ҳарчӣ аз ту расад ба ҷон пазирам

هرچه از تو رسد به جان پذیرم

Ин восита аз миён биндоз

این واسطه از میان بینداز

Моро ба ҷиноятӣ ки мо рост

ما را به جنایتی که ما راست

Худ зан базанандагон мадаи боз

خود زن به زنندگان مده باز

Як лаҳзаи ту ғмгсор мо бош

یک لحظه تو غمگسار ما باش

То навҳа ту кунем оғоз

تا نوحهٔ تو کنیم آغاز

То кӣ бошам ман шикаста

تا کی باشم من شکسته

Дар бодияи ту дар так ва тоз

در بادیهٔ تو در تک و تاز

Гар вақт омад ба як аноят

گر وقت آمد به یک عنایت

Ин хонаи ман з шак бипардоз

این خانهٔ من ز شک بپرداز

Бешаст ба ту ниёзмандем

بیش است به تو نیازمندیم

Чандон ки ту беш мекунӣ ноз

چندان که تو بیش می‌کنی ناز

Аттори зи дайргоҳ бе ту

عطار ز دیرگاه بی تو

Бечора туаст , чорае соз

بیچارهٔ توست، چاره‌ای ساز

Хониш
ғзл шморҳ 409 — ъндлӣб