Дӯш омад ва гуфт аз он мо бош

دوش آمد و گفت از آن ما باش

Дар бутаи имтиҳон мо бош

در بوتهٔ امتحان ما باش

Гар хоҳӣ буд зиндаи ҷовид

گر خواهی بود زندهٔ جاوید

Зинда ба вуҷӯди ҷон мо бош

زنده به وجود جان ما باش

Умрӣаст ки то аз он хешӣ

عمری است که تا از آن خویشی

Гар вақт омад аз он мо бош

گر وقت آمد از آن ما باش

Мардона ба кӯии мо фурӯди ой

مردانه به کوی ما فرود آی

Наъраи зан ва ҷон фишон мо бош

نعره زن و جان فشان ما باش

Гар муҳаррами пишгаҳ нае ту

گر محرم پیشگه نه‌ای تو

Ҳам суҳбати остон мо бош

هم صحبت آستان ما باش

Парида зошёни мое

پریده زآشیان مایی

Ҷӯяндаи ошён мо бош

جویندهٔ آشیان ما باش

Аз нанги вуҷӯд худ бипарҳез

از ننگ وجود خود بپرهیز

Фонии шӯ ва бенишон мо бош

فانی شو و بی نشان ما باش

Раҳ натавонӣ ба худ баридан

ره نتوانی به خود بریدن

Дар паҳлавии паҳлавон мо бош

در پهلوی پهلوان ما باش

То кӣ хуфтӣ ки корвон рафт

تا کی خفتی که کاروان رفت

Дар рустаи корвон мо бош

در رستهٔ کاروان ما باش

Чун май доне ки ҷумла моием

چون می‌دانی که جمله ماییم

Бо ҷумла магӯ забон мо бош

با جمله مگو زبان ما باش

Чун аъҷминди халқи ҷумла

چون اعجمیند خلق جمله

Ту бо ҳамаи тарҷумон мо бош

تو با همه ترجمان ما باش

То чанд зи достони аттор

تا چند ز داستان عطار

Мустағриқи достон мо бош

مستغرق داستان ما باش