Ғайрат омад бар дилам зад давр бош

غیرت آمد بر دلم زد دور باش

Яъне эй ноаҳли азин дар давр бош

یعنی ای نااهل ازین در دور باش

Ту гадои даври шӯ аз подшоҳ

تو گدایی دور شو از پادشاه

Варна бар ҷон ту ояд давр бош

ورنه بر جان تو آید دور باش

Гар висоли шоҳ май дории тамаъ

گر وصال شاه می‌داری طمع

Аз вуҷӯди хештан маҳҷӯр бош

از وجود خویشتن مهجور باش

Тарки ҷонати гӯии охири ин ки гуфт

ترک جانت گوی آخر این که گفت

Каз залолати нафасро муздур бош

کز ضلالت نفس را مزدور باش

Ту дроФкни хешу қисми ту зи дӯст

تو درافکن خویش و قسم تو ز دوست

Хоҳ мотам бошу хоҳӣ сур бош

خواه ماتم باش و خواهی سور باش

Чун бисӯзӣ ҳамчуи парвонаи зи шамъ

چون بسوزی همچو پروانه ز شمع

Доимои назорагӣ нур бош

دایما نظارگی نور باش

Гар май васлаш ба дарёи дркшӣ

گر می وصلش به دریا درکشی

Маст лоиъқл машав махмур бош

مست لایعقل مشو مخمور باش

На чу бемағзон ба як май масти шӯ

نه چو بی مغزان به یک می مست شو

На ба як дардии ҳама маъзӯр бош

نه به یک دردی همه معذور باش

Вар ба дарёҳо дрошомии шароб

ور به دریاها درآشامی شراب

То абад аз тишнагӣ ранҷур бош

تا ابد از تشنگی رنجور باش

Ҳамчуи он ҳаллоҷ бдмстӣ макун

همچو آن حلاج بدمستی مکن

ё ҳусайнӣ бош ё Мансур бош

یا حسینی باش یا منصور باش

Чун нафхати фӣаи ман рӯҳии тўрост

چون نفخت فیه من روحی توراست

Рӯҳи покии фавқи нафх сувар бош

روح پاکی فوق نفخ صور باش

Кунҷи ваҳдати гир чун аттори пеш

کنج وحدت گیر چون عطار پیش

Пас ба кунҷии дршў ва мастур бош

پس به کنجی درشو و مستور باش