Дастам нарасад ба зулф чун шасташ

دستم نرسد به زلف چون شستش

Дар пой аз он фитодам аз дасташ

در پای از آن فتادم از دستش

Гар мурғи ҳавоӣ ӯ шавам шояд

گر مرغ هوای او شوم شاید

Сад дом мънбраст дар шасташ

صد دام معنبر است در شستش

Аз лаб надиҳад меӣ ва ме донад

از لب ندهد میی و می‌داند

Махмурии ман зи наргиси масташ

مخموری من ز نرگس مستش

Бечораи дилам ки чашми маст ӯ

بیچاره دلم که چشم مست او

Сад тавба ба як киришма бишикасташ

صد توبه به یک کرشمه بشکستش

Бушковати гули Рахш ба зебоӣ

بشکفت گل رخش به زیبایی

Ғунчаи зи миёни ҷони камари басташ

غنچه ز میان جان کمر بستش

Аз бас ки бирехт машк аз зулфаш

از بس که بریخت مشک از زلفش

Чун хок ба зер пой шуд пасташ

چون خاک به زیر پای شد پستش

Чун буд бутии чунон ки дар олам

چون بود بتی چنان که در عالم

Бпрстндш ки ҷой он ҳасташ

بپرستندش که جای آن هستش

Як як сари мӯии ман ҳаме гуяд

یک یک سر موی من همی گوید

Рӯйиш бингар ки гуфт мпрстш

رویش بنگر که گفت مپرستش

Неи не ки ниқоб бар наме дорад

نی نی که نقاب بر نمی‌دارد

То саҷда намекунанд пайвасташ

تا سجده نمی‌کنند پیوستش

Аттори дилӣ ки дошт дар ишқаш

عطار دلی که داشت در عشقش

Бархест аўмид ва нест бинишасташ

برخاست اومید و نیست بنشستش