Онкӣ сар дорад кулоҳат нарасадаш

آنکه سر دارد کلاهت نرسدش

Вонкаҳи пар обаст ҷоҳат нарасадаш

وانکه پر آب است جاهت نرسدش

Ҳар ки пасти боргоҳ фақр нест

هر که پست بارگاه فقر نیست

Дар баландӣ дастгоҳат нарасадаш

در بلندی دستگاهت نرسدش

Ҳар ки дар худ монад чун гардуни басӣ

هر که در خود ماند چون گردون بسی

Гар нагардад гирд роҳат нарасадаш

گر نگردد گرد راهت نرسدش

То набошад ҳамчуи Юсуфи хоҷа Эй

تا نباشد همچو یوسف خواجه‌ای

Бандагӣ дар қаър чоҳат нарасадаш

بندگی در قعر چاهت نرسدش

То касе дорад ба як зарраи паноҳ

تا کسی دارد به یک ذره پناه

Арш агар бошад паноҳат нарасадаш

عرش اگر باشد پناهت نرسدش

Арш агар курсӣ наад дар зери пой

عرش اگر کرسی نهد در زیر پای

Даст бар зулф сиёҳат нарасадаш

دست بر زلف سیاهت نرسدش

Гарчи сар дар арш сояд офтоб

گرچه سر در عرش ساید آفتاب

Партав рӯй чу моҳат нарасадаш

پرتو روی چو ماهت نرسدش

Ним тарки чарх дар сари гашт аз онк

نیم ترک چرخ در سر گشت از آنک

Бӯ ки бар тарк кулоҳат нарасадаш

بو که بر ترک کلاهت نرسدش

То касе нишкаст куллӣ қалби нафас

تا کسی نشکست کلی قلب نفس

Лоф аз хайл ва сипоҳат нарасадаш

لاف از خیل و سپاهت نرسدش

То насузад ҷумлаи шаби шамъи зор

تا نسوزد جملهٔ شب شمع زار

Як насим субҳгоҳат нарасадаш

یک نسیم صبحگاهت نرسدش

То касе бар сар нагардад чун фалак

تا کسی بر سر نگردد چون فلک

ТўФи гирд боргоҳат нарасадаш

طوف گرد بارگاهت نرسدش

То касе ҷони надиҳад аз дарди хумор

تا کسی جان ندهد از درد خمار

Май зи лаъли узр хоҳат нарасадаш

می ز لعل عذر خواهت نرسدش

Гар нашуд аттори яктои ҳамчуи мӯӣ

گر نشد عطار یکتا همچو موی

Машк аз зулфи ду тоҳт нарасадаш

مشک از زلف دو تاهت نرسدش