Бинмуд рух аз парда , дили гашти гирифтораш

بنمود رخ از پرده، دل گشت گرفتارش

Доне ки куҷо шуд дил дар зулфи нигунсораш

دانی که کجا شد دل در زلف نگونسارش

Аз бас ки сари зулфаш дар хӯни дил ман шуд

از بس که سر زلفش در خون دل من شد

Дар нофаи зулф ӯ дили гашти ҷгрхўорш

در نافهٔ زلف او دل گشت جگرخوارش

Чун машк ва ҷигар дид ӯ дар нок диҳӣ омад

چون مشک و جگر دید او در ناک دهی آمد

Нок аз чаҳ диҳад охири хокӣ шудаи аттораш

ناک از چه دهد آخر خاکی شده عطارش

эй кош чу дили барад ӯ бориш диҳадӣ борӣ

ای کاش چو دل برد او بارش دهدی باری

Чун бор диҳад дилро чун дили надиҳади бориш

چون بار دهد دل را چون دل ندهد بارش

Ҷоно чу дилам дорад дард аз сари зулфи ту

جانا چو دلم دارد درد از سر زلف تو

Бигзор дар он дардаши вази дасти бмгзорш

بگذار در آن دردش وز دست بمگذارش

Барадии диламу поиши бастӣ ба сари зулфат

بردی دلم و پایش بستی به سر زلفت

Дил боз намехоҳам аммо ту накӯи дораш

دل باز نمی‌خواهم اما تو نکو دارش

То бӯ ки ба дасти орми як зарраи висоли ту

تا بو که به دست آرم یک ذره وصال تو

Ҷон мебифурӯшам ман кас нест харидораш

جان می‌بفروشم من کس نیست خریدارش

Чун нест висолатро дар куни харидорӣ

چون نیست وصالت را در کون خریداری

Аттор куҷо уфтад як зарраи сазовораш

عطار کجا افتد یک ذره سزاوارش