Даракаши сари зулфи длстонш

درکش سر زلف دلستانش

Башикан дар дарҷи дирафшонаш

بشکن در درج درفشانش

Ҷонро ба лаби ору бӯсае хоҳ

جان را به لب آر و بوسه‌ای خواه

То ҷонат фурӯ шавад ба ҷонаш

تا جانت فرو شود به جانش

Ҷонат чу ба ҷон ӯ фурушад

جانت چو به جان او فروشد

Биншин ба назораи ҷовдонаш

بنشین به نظاره جاودانش

Аз дида ӯ бадв назар кун

از دیدهٔ او بدو نظر کن

Гар хоҳӣ дид баси аёнаш

گر خواهی دید بس عیانش

Зеро ки ба чашм ӯ тавон дид

زیرا که به چشم او توان دید

Дар оинаи ҳамаи ҷаҳонаш

در آینهٔ همه جهانش

Зулфаш ки фитода бар замин аст

زلفش که فتاده بر زمین است

Саргаштаи нигар чу осмонаш

سرگشته نگر چو آسمانش

Овехтаи сад ҳазор дил ҳаст

آویخته صد هزار دل هست

Аз як як мӯӣ ҳар замонаш

از یک یک موی هر زمانش

Гар майли туро ба сӯй куфр аст

گر میل تو را به سوی کفر است

Раҳи ҷӯй ба зулфи длстонш

ره جوی به زلف دلستانش

Вар рағбат туаст сӯии имон

ور رغبت توست سوی ایمان

Бингар рухи ҳамчуи гулистонаш

بنگر رخ همچو گلستانش

Вари кори зи куфру дайн бурун аст

ور کار ز کفر و دین برون است

Гуми гирд на ин талаб на онаш

گم گرد نه این طلب نه آنش

Ҳргаҳ ки Фариди ин чунин шуд

هرگه که فرید این چنین شد

Ҳам номи мҷўӣ ва ҳам нишонаш

هم نام مجوی و هم نشانش