намешуд сари зулф дар замини каш

می‌شد سر زلف در زمین کش

Чун шарҳи даҳуми туро ки он хуш

چون شرح دهم تو را که آن خوش

Аз тезӣу тозагӣ ки ӯ буд

از تیزی و تازگی که او بود

Гӯйии ҳамаи об буду оташ

گویی همه آب بود و آتش

Пар карда зи чашми нргсинш

پر کرده ز چشم نرگسینش

Аз тири ҷафои ҳазор таркиш

از تیر جفا هزار ترکش

Зери қдшми ҳазор муштоқ

زیرِ قدمش ، هزار مشتاق

Аз мардум дида карда мФрш

از مردم دیده کرده مفرش

Ҷони ҳамаи комилони зи зулфаш

جان همه کاملان ز زلفش

Ҳамчун сари зулф ӯ мушавваш

همچون سر زلف او مشوش

Рӯй ҳамаи ошиқони зи ишқаш

روی همه عاشقان ز عشقش

Аз хӯни ҷигар шудаи мунаққаш

از خون جگر شده منقش

Гули чеҳра ва гул фишону гули буи

گل چهره و گل فشان و گل بوی

Маи талъату маи ҷабину маҳваш

مه طلعت و مه جبین و مهوش

Сад ташнаи зи хӯни дидаи сероб

صد تشنه ز خون دیده سیراب

Аз дашнаи чашми он париваш

از دشنهٔ چشم آن پریوش

Гуҳи дили гуҳи ҷон хурӯш ме кард

گه دل گه جان خروش می‌کرد

К-эии ғолияи зулф зулф баркаш

کای غالیه زلف زلف برکش

Аттори зи зулфи дилкаш ӯ

عطار ز زلف دلکش او

То ҳашари фитода дар кашокаш

تا حشر فتاده در کشاکش