Охир эй сӯфии мураққаъи пӯш

آخر ای صوفی مرقع پوش

Лоф тақво мазан вараъ мафруш

لاف تقوی مزن ورع مفروش

Хирқаи мхрқаҳи зи тани бркн

خرقهٔ مخرقه ز تن برکن

Далқи азрақ мроӣёнаҳ мапуаш

دلق ازرق مرائیانه مپوش

Аз кафи соқёни рӯҳонӣ

از کف ساقیان روحانی

Субҳдами бода сабӯҳ бануш

صبحدم بادهٔ صبوح بنوش

Сӯрати хешро макун софӣ

صورت خویش را مکن صافی

Як замон дар сафоӣ маънӣ кӯш

یک زمان در صفای معنی کوش

Саъй кун дар иморати дилу ҷон

سعی کن در عمارت دل و جان

Ки наёяд ба карти ин тан ва туаш

که نیاید به کارت این تن و توش

Даргузар аз мзобли ҳайвон

درگذر از مزابل حیوان

Бргзр то ба манзилоти сурӯш

برگذر تا به منزلات سروش

Сухани ақл бар Ақила магӯӣ

سخن عقل بر عقیله مگوی

Сабақи ишқи як замон кун гӯш

سبق عشق یک زمان کن گوش

Аҳли қолӣ чу соликон май гӯй

اهل قالی چو سالکان می‌گوی

Аҳли ҳоле чу восилони хомӯш

اهل حالی چو واصلان خاموش

Мард ишқӣ хамӯш бошу хароб

مرد عشقی خموش باش و خراب

Марди ақлӣ фузул бош ва ба ҳуш

مرد عقلی فضول باش و به هوش

Равшанӣ боядат чу шамъ бисӯз

روشنی بایدت چو شمع بسوز

Пухтагӣ боядат чу дег Биҷӯш

پختگی بایدت چو دیگ بجوش

Чун нае аҳли ваҷд , сокин бош

چون نه‌ای اهل وجد، ساکن باش

Аз тўоҷд чаро шудӣ мадҳуш

از تواجد چرا شدی مدهوش

Роҳи ғайри худои мада дар дил

راه غیر خدا مده در دل

Бори нафас ва ҳаво манеҳ бар дӯш

بار نفس و هوا منه بر دوش

Ошиқии як дам аз талаби манишин

عاشقی یک دم از طلب منشین

То нагирӣ ҳариф дар оғӯш

تا نگیری حریف در آغوش

Сухани сар ба гӯш дил бишинав

سخن سر به گوش دل بشنو

Қавли атторро ба ҷони бниўш

قول عطار را به جان بنیوش

Панд гиранд бар ту баъд аз ту

پند گیرند بر تو بعد از تو

Гар надории насиҳати ман гӯш

گر نداری نصیحت من گوش

Хониш
ғзл шморҳ 436 — ъндлӣб